Kryształy w praktyce Wadżrajany

Kryształy zawsze fascynowały ludzkość. W dużej mierze zawdzięczają to swojej trwałości i kolorystyce. Częściowo tym, co nas przyciąga w kryształach jest piękno i tajemniczość ich struktury, które pobudzają wyobraźnię i ciekawość ludzką.

Kryształ górski 

Kryształ górski skt. sphatika tyb. man szel jest naturalnie występującym rodzajem minerału, który odzwierciedla światło księżyca. Jest przezroczysty i twardy, trochę przypomina szkło. Kryształom górskim przypisuje się wiele niezwykłych właściwości np. uzdrawiania, ochrony przed szkodliwymi wpływami itd. Podczas przekazu Dzogcien lub Mahamudry, kryształ górski służy jako symbol wprowadzający ucznia w doświadczenie doskonałej przejrzystości natury umysłu.

Wielu uważa, że zastosowanie kryształów górskich jest ograniczone do New Age. W rzeczywistości zastosowanie kryształów górskich do uzdrawiania, rytuałów i medytacji ma znacznie dłuższą i bardziej złożoną historię (zarówno w buddyjskim, jak i zachodnim kontekście ezoterycznym) niż „kryształowy biznes” New Age. Wielu indyjskich joginów czy tybetańskich ngakpów wykorzystywało kryształy górskie, jako rodzaj przedmiotu rytualnego np. jako pomoc w nauczaniu mahamudry lub dzogcien, do uzdrawiania, czy np. jako obiekt wspierający medytację. Kryształy górskie mają również silne powiązanie z praktyką snów w tradycji tybetańskiej. Niektóre przedmioty rytualne wykonane są z kryształu górskiego np. stawiane na ołtarzu kryształowe stupy, male z kryształu, czy np. kryształowe phurby.   

Stupa wykonana z kryształu gróskiego

Kryształ górski występuje też jako przedmiot ofiarny np. w praktyce Kangła Białego Opiekuna tyb. Gynkar. Kryształy górskie można spotkać w ikonografii buddyjskiej np. Biała Tara nosi wiele ozdób z kryształu górskiego - symbol aktywności uspokajającej. Pałace niektórych aspektów buddhy wykonane są z kryształu, który wyraża ich świeżość, przejrzystość, jasność.

Kryształowa Phurba skt. Kila dosł. gwóźdź, kolec

W szkole Karma Kagju kryształ górski jest jednym z przedmiotów rytualnych jakie umieszcza się na ołtarzu. Jest to symbol urzeczywistnienia mahamudry. Przykładem zastosowania kryształu górskiego jako obiektu wspierającego medytację jest mala z kryształu. Uważa się, że taka mala pomaga rozwinąć aktywność uspokajającą, czyli zdolność uśmierzania chorób fizycznych i umysłowych, różnych zaburzeń umysłu, uśmierzania konfliktów itd.  

mala z kryształu górskiego

Używanie mali z kryształu górskiego korzystnie wpływa na nasze ciało i umysł, wzmacnia działanie mantr itd.

Kryształy górskie - mają chłodną naturę, dlatego są bardzo pomocne w przypadku gorączki, czy stanów zapalnych. W przypadku dolegliwości mających chłodną naturę, można podgrzać kryształ, a następnie zastosować go jako rodzaj gorącego kompresu na chorych i bolesnych miejscach. Istnieją również wizualizacje, takie jak np. w ramach praktyki jogi snu, gdzie medytuje się na własne ciało jako kryształ górski, a także oczy przykryte kryształami.

Tybetańscy jogini tyb. ngakpa wykorzystywali kryształy górskie i rozwijali/odkrywali nowe sposoby wykorzystania ich jako element rytuału, medytacji i medycyny.  

Na przykład Czagdud Tulku przekazał swoim zachodnim uczniom praktykę z kryształami górskimi związaną z Czerwoną Tarą. 

Esencja ganaczakry

Praktyka Wadżrajany polega na utożsamianiu ciała, mowy i umysłu z ciałem, mową i umysłem Buddhy i postrzeganiu wszystkiego tak jak postrzega to Buddha. W taki pogląd jesteśmy wprowadzani podczas tantrycznej inicjacji i tak dalece jak możemy staramy się rozwijać tzw. czyste widzenie tyb. nangda. Cokolwiek się przejawia, jest przejawem naszego umysłu, a naturą umysłu jest dharmakaja. W związku, z czym, wszystkie zjawiska są przejawem dharmakaji, są czyste same w sobie. Nie musimy niczego przekształcać (chociaż niektórzy zachodni praktycy Wadżrajany mają silne parcie na przekształcanie nieczystego w czyste itp.), ale oczyścić błędne postrzeganie wypływające z lgnięcia do poczucia realności zjawisk, lgnięcia do „ja/inni”. Zjawiska są od zawsze czyste, dlatego  np. Tilopa powiedział:

„To nie zjawiska wiążą nas w samsarze, ale nasze lgnięcie do nich. Oczyść lgnięcie Naropo.”

Podczas ganaczakra pudży tyb. tsok pudża ćwiczymy się w czystym postrzeganiu wszystkiego, wolnym od uprzedzeń. Można powiedzieć, że esencja ganaczakry zawarta jest w czterech linijkach, które często używa się w tantrach nowego przekazu tyb. sarma*:  

„Słuchajcie! Patrzcie!

Oto jest sama istota dharmy.

Nie miejcie, co do tego żadnych wątpliwości!

Bramin, pies i pozakastowiec, mają tę samą naturę!

Rozumiejąc to, cieszcie się tym!”

Bramin, pies i pozakastowiec symbolizują trzy skrajne postawy. Bramini to są ci, którzy trzymają się tego, że jedzą tylko czyste pokarmy, nigdy nie piją alkoholu, nie jedzą mięsa., unikają seksu itp. Utrzymują pod tym względem czystość. Jest to jedna postawa umysłu, trzymanie się tylko czystych zjawisk(wielu adeptów np. new age trzyma się tego poglądu np. myśl tylko pozytywnie itp.). Jest to jedna skrajność związana z lgnięciem. Druga postawa symbolizowana, przez pozakastowca, który jest symbolem kogoś, kto jest pełen emocji, kto znajduje uwielbienie w piciu alkoholu, jedzeniu mięsa itp. Taka postawa reprezentuje postawę niechęci. Pies to jest ktoś, komu jest całkowicie obojętne, czy je ze złotego talerza na królewskim stole, czy ze śmietnika. On w żaden sposób nie rozróżnia tego. To odnosi się do uczucia obojętności. Wszystkie trzy postawy umysłu mają tę samą ostateczną naturę. To samo będzie się odnosić do substancji spożywanych podczas ganaczakry. Jakiekolwiek zjawisko się pojawia, powinniśmy pozostać bez niechęci, lgnięcia i obojętności. Zamiast coś z nimi robić… ćwiczymy się w widzeniu ich takimi jakimi są.... 

   * Przekaz nowych tantr obejmuje szkoły: Sakja, Kagju, Gelug.  

XVI Karmapa i jego pióro

XVI Karmapa

Klasztor Tsurphu

W Tybecie, w klasztorze Tsurphu, XVI Karmapa siedząc za olbrzymim biurkiem pisał coś na papierze długim pawim piórem. Nagle pióro wyślizguje mu się z dłoni i upada pod biurko. Jego osobisty sekretarz Khempo Czodrak doskakuje, chcąc podnieść je z ziemi, lecz Karmapa spokojnym ruchem dłoni powstrzymuje go: „ Proszę nie ruszać! To bezużyteczne!”.  Khempo Czodrak jest wówczas światkiem wyjątkowej sceny. Karmapa wyprostował się, pochylił się nad biurkiem, przenika ręką przez blat biurka i podnosi pióro z ziemi. Jak gdyby nic kontynuuje pisanie.