Melodia mantry "mani" przekazana Karma Pakszi przez dakinie mądrości

II Karmapa, Karma Pakszi pierwszy wprowadził grupową praktykę śpiewania manry om mani peme hung. Kiedy zapytał dakinię mądrości: „Jak należy powtarzać mantrę om mani peme hung?” po czym cztery ḍākinīe zaśpiewały "mani" na szczególną melodię. Wtedy ḍakini mądrości powiedziała: „Jeśli później ktoś użyje tej melodii jako mantry, wszyscy, którzy ją usłyszą, otrzymają silne błogosławieństwo i przyniesie to wielką korzyść istotom”. Melodia dakiń do mantry mani jest do dziś zachowana w tradycji Karma Kagyu.

II Karmapa, Karma Pakszi

opracowanie, Paweł Włodarczyk

Mantra Ali Kali, mantra alfabetu sanskryckiego cz. IV

 

Czytelnikom, którzy nie wychowali się w tradycjach duchowych, posługujących się językami świętymi lub liturgicznymi, pomysł, że powtarzanie alfabetu lub jego fragmentów jest samo w sobie aktem duchowym, może być nieco obce. W przypadku praktyki mantr mamy do czynienia z nauką o wpływie dźwięku na nasz umysł i ciało. Tutaj nie ma miejsca na magię czy przesądy. 

mahasiddha Padampa Sangje

 Ta nauka pochodzi z nauczania linii Padampy Sangje. Jednym z kluczowych pojęć związanych z powtarzaniem mantr, skutecznym powtarzaniem mantr, jest koncepcja „mantrycznej mocy/skuteczności” tyb. ngakji nypa (sngags kji nus pa). Każdy może powtarzać mantry, ale zgodnie z naukami tantr istnieje wiele czynników, które wpływają na to, czy mantra rzeczywiście przyniesie wymierne rezultaty.  Jednym z nich jest spożywany pokarm….

Padampa Sangje nauczał jak oczyścić spożywany pokarm mający szkodliwy wpływ na praktykę mantry. Jeśli chcemy rozwinąć moc mantr, a nie jesteśmy w stanie zrezygnować ze spożywania zanieczyszczającej żywności takiej jak czosnek, cebula, rzodkiewki, imbir i papryka, opium oraz żywności zawierającej narkotyki lub inne szkodliwe dodatki, tytoń, mięso i alkohol itd. Wówczas, kiedy spożywamy posiłek, możemy go oczyścić specjalnymi mantrami.

Jeśli zjemy sól, zmniejszy to naszą moc mantryczną przez siedem dni. Jeśli musimy to zjeść, jeśli powtórzymy pięć sylab:

 KA KHA GA GHA NGA 21 x

 przepłuczemy usta czystą wodą i wyrzucimy sól na wschód, wtedy będziemy w stanie zachować moc mantry.

Biały czosnek (tyb. sgog skja) osłabia moc mantry na dziewięć lub osiem dni, czerwona cebula na pięć lub siedem, niebieski czosnek (tyb. sgogsngon) na trzy lub pięć, podczas gdy czosnek górski (tyb. ri sgog) zmniejsza moc mantry na jeden dzień. Jeśli więc musicie je zjeść, intonujcie pięć sylab:

 CIA ĆHA DŹA DŹHA NJA 21x

przepłuczcie usta czystą wodą a następnie wyrzućcie czosnek na południe, będziecie w stanie zachować moc mantry.

Rzodkiewka zmniejsza moc mantry przez dziewięć dni, więc jeśli będziesz musiał ją zjeść, będziesz w stanie zachować moc mantry, jeśli intonujesz pięć sylab:

TA THA DA DHA NA 21x

umyj usta czystą wodą i wyrzuć rzodkiewkę na zachód.

Zupa z pokrzywy zmniejsza moc mantry na pół miesiąca, więc jeśli musisz ją zjeść, możesz zachować moc mantry, powtarzając pięć sylab:

 PA PHA BA BHA MA 21x  

wypłucz usta czystą wodą, a następnie wyrzuć pokrzywy na północ.

Jeśli musisz jeść inne produkty (zmniejszające moc mantry) powtarzaj:

 KA KHA GA GHA NGA

ĆA ĆHA DZIA DZHA NJA

TA THA DA DHA NA  

TA’ THA’ DA’ DHA’ NA’  

PA PHA BA BHA MA

JA RA LA WA

ŚA SZA SIA HA KSIA 21X

Działa również powtarzanie trzydziestu spółgłosek tybetańskich i czterech samogłosek tybetańskich, ponieważ spółgłoski i samogłoski sanskrytu oraz spółgłoski i samogłoski  tybetańskie mają ten sam rdzeń.

Na podstawie: Nida Chenagtsang "rten ‘brel sngags bcos rig pa"

opracowanie: Paweł Włodarczyk

OM - esencja stanu Buddy

Sylaba Oṃ po raz pierwszy pojawia się w świętym tekście w Jadźurwedzie, skomponowanej około 1000 roku p.n.e., gdzie miała być wypowiedziana głośno przez Bramina pod koniec wzywania boga jako zaproszenie do udziału w ofierze. Do czasu Upaniszad Oṃ nabrało większego znaczenia jako symbol brahmana - uniwersalnego absolutu.

Oṃ wydaje się być używane przez buddystów dopiero w środkowym okresie rozwoju buddyjskiej tantry - nie pojawia się we wczesnych dharani mahajany czy w Mahawairoczana Abhisaṃbodhi Tantrze (około połowy VII wieku). W tych ostatnich mantry rozpoczynają się "namam samanta buddhanah". Jednak w pewnym momencie sylaba Om stała się podstawowym sposobem rozpoczęcia buddyjskiej mantry.

Większość buddyjskich mantr zaczyna się od sylaby OM, czasem trzech sylab OM. Bywa, że sylaba OM znajduje się na początku i/lub na końcu mantry. W buddyjskiej tantrze, o sensie i znaczeniu sylaby OM decyduje kontekst w jakim została ona użyta. Czasem pełni funkcję symbolu ciała Buddy lub Lamy. Innym razem, jako sylaba nasienna, OM tworzy podstawowy dźwięk, z którego powstają rozmaite elementy tantrycznej medytacji np. wyobrażone naczynia ofiarne lub wypełniające je dary, lub pełni rolę symbolu reprezentującego przypisane mu właściwości np. czerwona sylaba OM w czakrze gardła.

tybetańska sylaba OM

W przypadku mantr związanych z różnymi aspektami buddy, otwierająca je sylaba OM oznacza w pełni przebudzony stan Buddy, pięć kaji i pięć aspektów pierwotnej mądrości, Dzięki urzeczywistnieniu pięciu kaji i pięciu aspektów pierwotnej mądrości rozpoznajemy niezniszczalną naturę umysłu – nierozdzielność pustości i świetlistości. Kiedy mantra zaczyna się od trzech sylab OM, jest to symbol ciała, mowy i umysłu. W triadzie trzech sylab OM AH HUNG, OM symbolizuje błogosławieństwo, właściwości, ciała wszystkich Buddów.

Sylaba OM składa się z trzech liter A, U, M, które symbolizują:

A – dharmakaję/ umysł wszystkich Buddów

U – sambhogakaję/mowę wszystkich Buddów

M – nirmanakaję/ ciało wszystkich Buddów

Zwykle nie jest nauczane, że OM składa się z trzech liter. Być może jest to związane z tym, że podczas tłumaczenia sanskryckich liter na inne języki mogą one ulegać pewnym zmianom (zniekształceniom).

Według tantry zwanej Wadżra Szczyt skt. Wadżraśekhara maha guhja joga tantra, sylaba OM składa się z trzech liter: A - U - M, które reprezentują ciało, mowę i umysł wszystkich przebudzonych istot.

Jeśli podczas powtarzania OM utrzymujemy świadomość nieoddzielności ciała, mowy i umysłu wszystkich przebudzonych istot, przynosi to wiele korzyści.

opracowanie: Paweł Włodarczyk

źródło:

Gelek Rinpoche "Solitary Yamantaka Teachings", ustne nauki lamy Rinchena

"Mantra "Śmiejąca się Wadżra""

Milarepa 

Istnieje wiele rodzajów mantr np. mantry imienia, które mogą być tworzone przez istotę, która posiada wystarczającą mądrość i inteligencję. Nazywane są “mantra imienia”, ponieważ ich rdzeń tworzy imię guru, do którego się zwracamy. Jedną z właściwości przebudzonego umysłu, jest to, że posiada zdolność pobłogosławienia swojego imienia. Imię nabiera takiego znaczenia jak mantra. Dlatego mówi się, że np. jeśli tylko usłyszy się imię Milarepy, to bramy prowadzące do odrodzenia w niższych światach są na siedem żywotów zamknięte.

Na przykład mantra sekretnego imienia Milarepy brzmi:

                                           OM AH GURU HASA WADŻRA HUNG 

Sylaby OM AH na początku i HUNG na końcu reprezentują kolejno błogosławieństwo ciała, mowy i umysłu i są zawarte we wszystkich tego rodzaju mantrach. 

OM - reprezentuje błogosławieństwo ciała Milarepy

AH - reprezentuje błogosławieństwo mowy Milarepy 

HUNG - reprezentuje błogosławieństwo umysłu Milarepy 

Nazywamy je trzema wadżrami lamy:

 - wadżra ciało 

-  wadżra mowa 

-  wadżra umysł 

Więc nie chodzi tutaj o zwykłe ciało, mowę i umysł. Medytowanie np. na fizyczne ciało lamy nie przyniosłoby najmniejszego pożytku. Pewien Rinpocze wskazując palcem na swoje ciało powiedział: "jesteście w błędzie jeśli myślicie, że to ciało jest lamą".

GURU dosłownie znaczy "ciężki". Ciężki od dobrych właściwości. Oznacza duchowego mistrza. 

HASA WADŻRA "Śmiejąca się Wadżra" jest sekretnym tantrycznym imieniem Milarepy. 

HASA - śmiech

Wadżra - niezniszczalny

Hasa Wadżra to termin sanskrycki, który przetłumaczony na tybetański brzmi: Sziepa Dordże. 

Kiedy Marpa po raz pierwszy przekazywał Milarepie abhiszekę("inicjację") Czakrasamwary, miał  miał wizję dakiń, które jego uczniowi udzielały imię Hasa wadżra. Milarepa otrzymał od dakiń imię "Śmiejąca się Wadżra", ponieważ jego urzeczywistnienie było niezniszczalne jak wadżra i tak głębokie, iż mógł śmiać się z samsary i nirwany, ponieważ był wolny od błędów samsary i pasywnego wygaśnięcia tj. nirwany hinajany.

Mantra Hasa Wadżra jest nieróżna od samego Milarepy, jest jego obecnością, wyrażeniem jego właściwości na poziomie dźwięku. Sama w sobie pozostaje ona pewną formą guru jogi. Warto pamiętać o jej znaczeniu. 

opracowanie: Paweł Włodarczyk

źródło: 

Kalu Rinpoche Secret Buddhism, ustne nauki Lamy Tenpa i Lamy Rinchena

Mantra Ali Kali mantra alfabetu sanskryckiego cz. III

mahasiddha Rahula

Mahasiddha Rahula o mantrze alfabetu Ali Kali:

Wcześniej nie błogosławiłeś swojej mowy, joginie!

W ten sposób powtarzane mantry nie miały mocy i nie przynosiły efektów.

By to odmienić mam dla ciebie nauki wspaniałej Ali Kali.

Teraz nie obawiaj się, że nie urzeczywistnisz mantry.

opracowanie: Paweł Włodarczyk

źródło:

Inspired verse of the Shangpa masters by Jamgon Kongtrul

Mantra esencji współzależnego powstawania

mantra esencji współzależnego powstawania

Kiedy  Siariputra zapytał Aśvadżitę, czego nauczał jego mistrz(Buddha Siakjamuni). Aśvadżit odpowiedział tym stwierdzeniem:

"JE DHARMA HETU-PRABHAVA HETUM TESIAM TATHAGATO HJAVADAT TESIAM CIA JO NIRODHA EVAM VADI MAHAŚRAMANAH"

„Tathagata wyjaśnił pochodzenie zjawisk, które powstają z przyczyn; objaśnił także ich wygaśnięcie; oto nauka wielkiego mędrca”.   

Słysząc te słowa, Siariputra osiągnął pierwszy stopień ścieżki prowadzącej do Przebudzenia zwany „ten, który wszedł w strumień”. Później zdanie to funkcjonowało jako swego rodzaju buddyjskie credo. Zapisywano je i umieszczano w stupach i posągach. Stanowi część liturgii egzorcyzmów, tradycyjnie praktykowanej w szczególne dni miesiąca księżycowego. Śpiewając to zdanie i przypominając sobie znaczenie tendencji/pustości, przeszkody są usuwane.       To krótkie zdanie zawiera esencję nauk Buddy o współzależnym uwarunkowaniu skt. pratitja-samutpada tyb. tendrel.     Według tej nauki, wspólnej dla wszystkich szkół buddyzmu, zjawiska ciała i umysłu warunkują się nawzajem i istnieją jako współzależna sieć przyczyn i skutków. Przez dodanie OM na początku, i SVAHA na końcu, zaczęto je używać jako mantrę:

OM JE DHARMA HETU-PRABHAVA HETUM TESIAM TATHAGATO HJAVADAT TESIAM CIA JO NIRODHA EVAM VADI MAHAŚRAMANAH SVAHA

Mantra oznacza:

OM Tathagata wyjaśnił pochodzenie zjawisk, które powstają z przyczyny; objaśnił także ich wygaśnięcie; oto nauka wielkiego mędrca SVAHA                                                                              

Jest ona najwyższym pouczeniem, opartym na wglądzie Buddhy we współzależne powstawanie.

Istoty o wyższych zdolnościach są w stanie zrozumieć  „współzależne uwarunkowanie” przez samo tylko usłyszenie tej mantry. Często mantry uważa się za część Tantr, natomiast sutry za nauki Mahajany – w tym wypadku mamy połączenie obydwu.

Przez wiele stuleci mantra ta była używana m.in. do oczyszczania miejsca praktyki dharmy, zwłaszcza wszelkich nieporozumień.  W buddyjskich tantrach zaczęto ją wykorzystywać na swoich własnych zasadach. 

W tantrach znajdziemy wskazówki, które mówią, aby każdą sesję powtarzania mantry zakończyć powtórzeniem mantr: ali kali, stusylabowej mantry Wadżrasattwy i mantry esencji współzależnego powstawania „je dharma”. W tym kontekście, mantra esencji współzależnego powstawania sprawia, że wszystkie pożytki z praktyki powtarzania mantr, wizualizacji i samadhi zostają utrwalone – nie zanikną. Zostaną z nami i wciąż będą się pomnażać aż do urzeczywistnienia Przebudzenia.

 Opracowanie: Paweł Włodarczyk

Mantra błogosławienia mali

sylaba nasienna DHI

Każdy może powtarzać mantry, ale nie wszyscy uzyskają takie same rezultaty. Zgodnie z buddyjskimi tantrami istnieje wiele czynników, które mają wpływ na to, czy mantra rzeczywiście przyniesie wymierne rezultaty. Jest wiele czynników wzmacniających lub osłabiających skuteczność praktyki z mantrą. Niektóre z nich są związane z błędami jakie można popełnić podczas powtarzania mantry. Inne zaś np. z tzw. "czystością i siłą" ciała, mowy i umysłu praktykującego mantry, a także z czystością ich bezpośredniego otoczenia. Nie wystarczy "klepać mantry", aby uzyskać rezultaty o których mówią tantry, czy nasi nauczyciele. Owszem, niekiedy mantry mogą nadal okazać się skuteczne, nawet jeśli niektóre z opisanych w tantrach zaleceń i ograniczeń nie są przestrzegane, ale dla uzyskania najlepszych rezultatów należy uważnie podchodzić do kultywowania i ochrony swojej praktyki powtarzania mantr.

Przykładem metody wspierającej powtarzanie mantr jest odpowiednie przygotowanie mali. Robimy to na początku każdej sesji medytacji lub bezpośrednio przed fazą powtarzania mantry.

Istnieje pewna konkretna mantra i związana z nią prosta praktyka, dzięki której możemy jeszcze bardziej zwiększyć pożytek płynący z powtarzania różnych mantr. Powtarza się ją w celu „pobłogosławienia” mali i pomnożenia skuteczności powtarzanych mantr.

Aby używać mali, trzeba ją najpierw odpowiednio przygotować. Wykonujemy więc pewną prostą medytację.

Górna część mali to główny jidam, a pozostałe paciorki to bóstwa orszaku. Na lewej ręce jest mandala księżyca, a na prawej – słońca. Kładziemy malę na lewej ręce, zawijając ją jak węża, pozwalając górnej części mali wystawać. Całość zamykamy od góry mandalą słońca. Należy teraz 7 razy powtórzyć mantrę:

OM RUCI RAMANI PRAWARDANAJA HUNG

Później dmuchamy na malę. Kiedy mala jest już pobłogosławiona, nie można jej kłaść na podłodze itp., wieszamy ja na szyi albo owijamy wokół nadgarstka czy przechowujemy razem z tekstami. Nie pożyczamy jej innym, lecz zachowujemy wyłącznie dla siebie. Dzięki temu błogosławieństwu, gdy powtarzamy jedną malę, pożytek z tego jest taki, jak gdybyśmy powtórzyli kilka.

Krótka wersja powyższej praktyki polega na wykonaniu jej tylko raz, wcześnie rano. Przynosi ona ogromny pożytek; wielokrotnie pomnaża dobre wrażenia nagromadzone w trakcie dnia i czyni nasze życie pełnym znaczenia. Wszystko, co musimy zrobić to wziąć do ręki malę, powtórzyć powyższą mantrę siedem razy, a następnie dmuchnąć na malę.

Mantra "ruci" pochodzi bezpośrednio od Buddy Siakjamuni. Mantra ta przedstawiona została w sutrze - Niepojęty pałac mnożących się klejnotów. Budda Siakjamuni przekazał ją, by dobre wrażenia gromadzone przez istoty były pomnażane. Z powodu mocy życzenia Buddy Siakjamuni, by doprowadzić wszystkie istoty do Przebudzenia, nawet pojedyncze powtórzenie tej mantry jest pełne mocy. Chociaż inne mantry mogą być używane do pobłogosławienia mali w celu zwiększenia mocy powtarzania mantry, korzyści z podanej tu mantry są niewiarygodne.

Na podstawie ustnych nauk udzielonych przez Lamę Tenpa Dargje w 2001 roku w ośrodku Naro Ling.

Lama Zopa Rinpoche "A Commentary on “Daily Mantras” and “Mantras for Specific Occasions”

Opracował: Paweł Włodarczyk

Parnasiawari "bogini odziana w liście"

Tobie, Bogini Parnasiawari, kłaniam się i wychwalam Cię!

Ja i wszystkie istoty, które potrzebują ochrony

i uspokojenia wszystkich czterysta jeden rodzajów chorób

Jak również wszystkich epidemii i chorób zakaźnych.

W czasie epidemii w tej zdegenerowanej epoce,

Proszę! chroń nas wszystkich!

(z sadhany Parnasiawari z cyklu Nam Cie)

Gdy w jednej ze wsi pojawiła się nieuleczalna choroba, Budda modlił się, aby dzięki błogosławieństwu Parnasiawari ludzie zostali uzdrowieni. Od czasu gdy z jej pomocą zatrzymano zarazę w Nalandzie stała się bardzo ważnym jidamem, przywoływanym głównie podczas dużych epidemii i ekspansji nowych chorób. Wielu buddyjskich nauczycieli zalecało jej praktykę dla zatrzymania epidemii SARS. W licznych klasztorach powtarza się jej mantrę jako pierwszą w ciągu dnia - co odsuwa zagrożenia dla zdrowia.

Znaczenie imienia Parnasiawari

Ritry Loma Cien skt. Parnasiavari "Pustelniczka ubrana w liście", znana jako Sarwamariri-prasiamani "Uzdrowicielka wszystkich chorób i epidemii", czy Sarwasiawaranam Bhagawati "Pani/Bogini, Uzdrowicielka Siawari". Sanskryckie imię Parnasiawari, nawiązuje do pustelni górskie, miejsca które jest w stanie pokonać zasłony niewiedzy i zapobiec chorobom, które z niej wynikają. Parna znaczy: "zielony", "liście", "pióro". Słowo „siawari” w jej sanskryckim imieniu odnosi się do starożytnego plemienia Siawara, które znane jest z noszenia spódnic wykonanych z trawy i pawich piór oraz polowania za pomocą łuku i strzał. Dzięki bliskiej naturze tradycji Siawarów i ich znajomości leśnych siedlisk przypisywano im wiedzę o leczniczych i cudownych właściwościach ziół i roślin.

Historycznie Parnasiawari jest pamiętana jako indyjska jogini, która całe życie spędziła medytując samotnie w lasach starożytnych Indii. Nosiła jedynie liście i żywiła się tym co znalazła w lesie, koncentrowała się na badaniu żywiołów i ostatecznie urzeczywistniła najwyższą mądrość. Jednak w niektórych historiach przedstawiana jest jako demonica skt. pisaczi.

Właściwości Parnasiawari

Podobnie jak inne aspekty Tary, Parnasiawari jest uważana jako manifestacja mądrości i współczucia wszystkich Buddhów. Parnaszawari należy do rodziny Działania skt. Karma kula związanej z Buddhą Amoghasiddhi. Jest bardzo ważnym aspektem Tary, na który medytuje się przy praktykach duchowego uzdrawiania. Jej główną aktywnością jest ochrona przed zaraźliwymi chorobami, zapobiega epidemiom itp. Ponadto udziela ona szczególnego błogosławieństwa w przypadku nieznanych lub nieuleczalnych chorób. Kiedy zarazy przenoszą się z kraju do kraju i powstaje wiele cierpienia oraz lęków z tym związanych, wówczas powtarzanie mantry Parnasiawari sprawia, że praktykujący jest jakby otoczony ochronnym namiotem wadżr. Dzięki temu błogosławieństwu zmniejsza się ryzyko zachorowania, a nawet jeśli ktoś zachoruje, choroba przebiega łagodniej.

Ikonografia

Podczas gdy Parnasiavari pojawia się w wielu formach np. czarna, gniewna z dwiema rękami; niebieska, gniewna z czterema rękami; zielona, łagodna z dwoma rękami; czerwona, gniewna z dwoma rękami. Jej główna postać jest złotożółta z sześcioma rękami i trzema twarzami .

żółta Parnasiawari

Parnasiawari jest piękna i zgrabna, pełna młodzieńczej witalności, co jest oznaką dobrego zdrowia w Indiach. Jej silna, krępa postać wskazuje również na jej zdolność do deptania demonów wywołujących choroby. Złotożółta forma ma trzy twarze (żółta, biała i czerwona). Jej główna twarz jest żółta, wyraża (jednocześnie) spokój i gniew, ma troje oczu. Jej lewa twarz jest czerwona, ma troje oczu i wyraża pragnienie. Prawa twarz jest biała, ma troje oczu, i wyraża spokój, łagodność. Nosi włosy związane wężem. Nad każdą z trzech warzy znajduje się tiara z pięciu klejnotów. Czasem jest przedstawiana z długim naszyjnikiem z węża oraz tiarą z liści. Jej górna część ciała jest ozdobiona zielonym jedwabnym szalikiem, a jej dolna część jest okryta spódnicą z liści przewiązaną żółtą jedwabną wstążką. Ta forma ma sześć rąk. W trzech prawych rękach trzyma przy sercu wadżrę, strzałę w geście uderzania, i mały topór, a w lewych: pętle, łuk i świeżo zerwaną gałązkę z owocami, kwiatami i liśćmi. Uważa się, że tą pętlą przyciąga demony chorób, jej topór odcina ich szkodliwe wpływy, a jej łuk i strzały przebijają ich serce, aby pozbawić ich siły życiowej i unieszkodliwić. Wadżra w dłoni symbolizuje jej niezniszczalną moc i jej zrozumienie iluzorycznej natury zjawisk. Prawdziwy uzdrowiciel, zgodnie z dharmą, powinien być w stanie rozpoznać iluzoryczną naturę chorób i je pokonać. Ubrania i trzymane w dłoniach symbole wyrażają jej związek z naturą, skąd pochodzi jej uzdrawiająca moc. Jej spódnica jest zwykle wykonana z liści, czasami ozdobiona kwiatami lub piórami pawia. Paw symbolizuje przemianę negatywnych emocji w mądrość. Siedzi na kwiecie lotosu i dysku księżyca. W tradycji indyjskiej Parnasiawari jest przedstawiana w swobodnej pozycji skt. lalitasana, z jedną nogą wysuniętą do przodu. Na tybetańskich obrazach często pojawia się w zupełnie innej pozycji - jej prawa noga jest zgięta do ciała, więc pięta dotyka tzw. sekretne miejsce, a kolano opiera się o podłogę. Lewa noga jest zgięta w kolanie, ze stopą na podłodze.

Celem tej pozycji jogi jest skierowanie energii życiowej do obszar miednicy, a stamtąd przez kanał centralny skt. awdhuti. Zgodnie z tradycją jogi tybetańskiej budzi to uzdrawiające moce w ciele i prowadzi do wyższego stanu świadomości. Ubrania i atrybuty bogini wyrażają jej związek z naturą, skąd pochodzi jej uzdrawiająca moc. Zna wszystkie sekrety przyrody, tj. leczniczych roślin, minerałów, energii żywiołów itp., po które sięga, aby uspokoić i ujarzmić wszystkie choroby, przyczyny chorób, zniszczyć szkodliwe duchy oraz wzbogacić życie i zdrowie.

Obecność Parnasiawari w buddyzmie jest wszechobecna i jest wymieniana zarówno w sutrach, jak i tantrach. Związane z nią medytacje i rytuały można znaleźć we wszystkich czterech klasach tantry.

opracowanie: Paweł Włodarczyk

Dharani Tary pomagająca usunąć przeszkody i spełnić życzenia

Arja Tara 

W sanskrycie: arja tara sva pratidźńana nama dharani

Po polsku: Dharani zwana "obiecana przez samą Arja Tarę"

Kłaniam się Arja Matce Tarze.

Następnie sama Matka Tara wypowiedziała tę dharani:

TADJATHĀ / OṂ TĀRE TĀRĀJA / HŪṂ HŪṂ HŪṂ / SAMAJA STHITE / BHARA BHARA / SARVĀ BHARAṆA* / VIBHŪ ṢZITE / PADMANI PADMA / MAHĀ PADMA / ĀSANA STHITE / HASA HASA / TRAILOKJA WARADE / SARWA DEWA DĀNAPA / PŪDZITE SMADĀHI / BHAGAWATI TĀRE / SMARĀHĪ / BHAGAWĀNTA / TATHĀGATA SJA / PURATAḤ / SAMAJAṂ / DHARA DHARA / MAHĀSATTWA AWALOKITE / MAṆI* KANIKA / WICI TRĀBHARAṆE* / OṂ WILOKĀJA (tutaj można wstawić imię osoby, której chcemy pomóc) BHAGAWATE / TĀRE / HRĪṂ HRĪṂ HRĪṂ PHAṬ SVĀHĀ

Tylko pamiętając tę ​​dharani, wszystkie obawy i niebezpieczeństwa zostaną rozwiane, osiągniesz wszystkie cele i uzyskasz kontrolę nad wszystkimi istotami. Składając rozległe dary Arja Tarze w szczególne dni ( 8 i 15 dzień wg. kalendarza tybetańskiego), powtarzaj tą dharani, aż bezpośrednio zobaczysz Tarę. Wtedy cokolwiek sobie zażyczysz, zostanie spełnione i wszystkie wzniosłe cele będą osiągnięte. Jeśli tak się nie stanie, oznacza to, że ja (Tara) nieustannie popełniam pięć ciężkich negatywnych czynów**. Ponadto uzyskasz niewyobrażalne pożytki.

Pochodzi z Tantry Wzniosłej Wadżry.

Teraz jest zakończona „dharani obiecana przez samą Arja Tarę.  

* = należy wymawiać podniesionym głosem

kursywa = należy wymawiać obniżając dźwięk

** 1) zabicie matki; 2) zabicie ojca; 3) zabicie arhata; 4) przelanie krwi Buddy; oraz 5) stworzenie podziału w Sandze. 

opracowanie: Paweł Włodarczyk

Cztery rodzaje obecności mantr buddyjskich

mantra OM AH HUNG

Istnieją cztery rodzaje "obecności", które są wspólne dla wszystkich mantr buddyjskich:

•           Obecność mantr jako esencja rzeczywistości skt. dharmata.

•           Obecność mantr jako natura manifestujących się zjawisk.

•           Obecność mantr jako esencja błogosławieństw. 

•           Obecność mantr jako potężna aktywność. 

1.         Pierwsza odnosi się do natury mantr, będących w esencji pustością.  

2.         Druga odnosi się do tego, że mantry w esencji są pustością, ale ich sylaby

            przejawiają się. Podobnie zjawiska są puste, ale się przejawiają.

3.         Trzecia odnosi się do Buddhów i Bodhisattwów, którzy udzielają błogosławieństwa 
            mantrze będącej esencją jidama.       

4.        Czwarta odnosi się do każdej mantry posiadającej swoje specyficzne właściwości,

           które pozwalają zrealizować dowolny cel lub siddhi jakich pragniemy, zwyczajne i/lub 

            najwyższe.       

Jeśli powtarzamy mantrę ze zrozumieniem, że mądrość jidama i sylaby mantry są tym samym, są nierozdzielne, uzyskamy zarówno zwykłe jak i najwyższe urzeczywistnienia skt.  siddhi. Tak więc mantra ma tę moc, która pozwala uzyskać wyniki podobnie jak silny lek może uzdrowić chorobę. Mantra jest jidamem, jidam jest mantrą. Mantra jest obecnością jidama.

źródło: Luminous Essence: A Guide to the Guhyagarbha Tantra by Jamgon Mipham

opracowanie: Paweł Włodarczyk

Śpiewanie mantr...

Teksty mówią, że od czasu do czasu należy melodycznie intonować mantrę. Mówiąc ogólnie, istnieją dwa podstawowe style śpiewania mantr: monotonne, jednostajne intonowanie i  śpiew. Mówi się, że monotonne intonowanie mantr jest bardzo korzystne, ale śpiew uważa się za jeszcze potężniejszy. Śpiewanie mantry na melodię jest bardzo korzystne, ponieważ podoba się widjadharom, którzy następnie przychodzą i udzielają błogosławieństw i siddhi. Melodyjne śpiewanie mantr cieszy również  jidamy i przynosi radość dakinom.  Uważa się, że śpiew zachęca obrońców wadżra dharmy do gromadzenia się, gdy odpierają szkodliwe wpływy, zanim będą miały szansę stworzyć przeszkody. Podobnie jest w życiu codziennym. Co się stanie, gdy ktoś o cudownym głosie zacznie śpiewać? Wszyscy zatrzymują się aby słuchać. Dlatego, jak mówią nauki, śpiew jest ważną metodą. 

II Karmapa, Karma Pakszi

Pewnego razu Dakini mądrości pouczyła II Karmapę, Karma Pakszi by wprowadził wspólne śpiewanie sześciosylabowej mantry Awalokiteśwary, ucieleśnienia przebudzonego współczucia. Karma Pakszi i jego mnisi, śpiewali tą mantrę w czasie podróży. Od tego czasu wspólne śpiewanie sześciosylabowej mantry stało się ważną częścią popularnej praktyki dharmy w Tybecie.  Również współcześnie, na Zachodzie, w wielu ośrodkach dharmy praktykuje się w ten sposób. Jest to doskonała praktyka dla świeckich buddystów, łatwa i pełna błogosławieństw.  

Nie ma znaczenia, jaki rodzaj śpiewu wolimy, ponieważ bóstwa mają bardzo różne upodobania. To, co uważamy za atrakcyjne, dla innych może być nieprzyjemne, a dla nas ich ulubiony rodzaj śpiewu prawdopodobnie zabrzmiałby okropnie. Nie ma to większego znaczenia dla bóstw mądrości, ale dla dakiń i strażników dharmy, nasze intonowanie jest ważnym elementem praktyki. Jeśli pięknie zaśpiewamy lub intonujemy, na pewno przyjdą.

Mahakala Czadrupa

Jest taka historia o jednym z lamów z tradycji Szangpa Kagju, który nie miał silnego związku z Mahakalą Czadrupa. Był on odpowiedzialny za prowadzenie w klasztorze śpiewów i rytuałów, ale pewnego dnia nie udało mu się przywołać Mahakali Czadrupy. Mahakala nie przybył i lama nie wiedział, co się stało. Później okazało się, że jeden z jego asystentów śpiewał przywołanie Mahakali na specjalną melodię i Mahakala został tam, bo ta melodia bardzo mu się podobała. Do dziś, podczas przywoływania Mahakali Czadrupy, używa się tej bardzo wolnej melodii, którą Czadrupa niezmiernie lubi.

Na koniec warto wspomnieć o pieśniach urzeczywistnienia i pieśniach wadżry.

Milarepa "Król joginów"

Jeśli chodzi o pieśni urzeczywistnienia, to każdy może je śpiewać, a nawet powinien, na własną melodię. Każdy może wymyślić jakąś melodię, ponieważ ona ma wypływać z urzeczywistnienia. Jeśli chodzi o inne rodzaje tekstów czy pieśni, np. tantr, to nie powinno się ich zmieniać, ponieważ one mają już od przeszłych lamów pewne konkretne linie melodyczne. Pieśni urzeczywistnienia są dowolne. Trzeba mieć natchnienie i zaśpiewać. Tu nie chodzi o recytację, tylko o melodię. Musi być piękna. Urzeczywistnienie musi się pięknie przejawić. Aby otrzymać  inspirację, śpiewa się pieśni urzeczywistnienia.

Innym sposobem  jest śpiewaniu Pieśni Wadżry. Jest to tradycyjna praktyka Kagju, której korzenie sięgają indyjskich mahasiddhów. Pieśni Wadżry są spontaniczne, one po prostu powstają. To nie są rzeczy wyuczone, jak arie operowe, po prostu śpiewa się je, kiedy czuje się natchnienie. One nie muszą być piękne, miłe dla ucha. To jest przejaw naszego urzeczywistnienia, a ono może się różnie przejawiać. Możemy zaśpiewać np. o Milarepie, wychwalając jego właściwości, to jest najprostsze,  naszym rdzennym lamie, jidamie albo o naszej aktualnej praktyce np. nyndro, albo o jakichś własnych doświadczeniach. Możemy również np. wychwalać miejsce, w którym aktualnie przebywamy. Ważne jest aby treść i melodia płynęły z głębi naszego zrozumienia.

Opracowanie: Paweł Włodarczyk

źródło:

XV Karmapa, Khakjab Dordże "komentarz do praktyk Tukdrup Sampa Lhundrupma i Barcie kunsel" 
Lama Tenpa "guru joga Milarepy"

Mantra Ali Kali, mantra alfabetu sanskryckiego cz. II

Mantrę Ali Kali należy powtarzać bardzo wyraźnie i dokładnie. Na przykład, kiedy powtarzamy samogłoski, mówimy OṂ A AA (krótka pauza), I II (krótka pauza), U UU (krótka pauza), ṚI RII (krótka pauza) i tak dalej. Na przykład Kjabdzie Czoden Rinpocze podkreślał, jak ważne jest poprawne powtarzalnie mantr.  Rinpocze użył tego przykładu:

"Samogłoski i spółgłoski pokazują, jak należy je powtarzać bardzo wyraźnie i bardzo dokładnie, z wyraźnymi brzmieniem poszczególnych sylab".

Istnieją różne techniki powtarzania tej mantry, ale według wielkiego jogina Khjungpo  Naldziora na początku jest OṂ a na końcu SWĀHĀ.

W drugiej części mantry mamy zestaw zestaw spółgłosek. Tutaj skupię się jedynie na zestawie  ṬA ṬHA ḌA ḌHA ṆA i TA THA DA DHA NA.  Bez znaków diakrytycznych te dwa zestawy spółgłosek wyglądają tak samo, co oznaczałoby, że należy to samo powtórzyć dwa razy. Ale w sanskrycie i tybetańskim są to zupełnie inne spółgłoski, ponieważ spółgłoski w pierwszym zestawie są zapisane jako "odwrócone".

Praktyka serca Nagardżuny

Praktyka serca Nagardżuny polegała na powtarzaniu mantr - samogłosek i spółgłosek sanskryckich oraz mantry współzależnego powstawania - trzy razy po wykonaniu pozytywnych aktywności ciała, mowy lub umysłu. 

opracowanie: Paweł Włodarczyk

Poprawne powtarzanie mantr

sylaby OM AH HUNG

Kiedy poznajemy mantry, trudno jest zrozumieć, w jaki sposób powtarzać je prawidłowo, ale korzeniem szlachetnej Dharmy a zwłaszcza Sekretnej Mantry jest praktykowanie z wielkim oddaniem; dlatego zaufanie jest niezwykle ważne. Wielki tłumacz Lotsała Paltseg napisał krótką książkę o tym, jak czytać sanskryt. Wielu tybetańskich lamów podąża za nim i zgodnie z nim wymawia mantry. Ta książka mówi, że mantry sanskryckie powinny być powtarzane poprawnie, ponieważ w przeciwnym razie tworzy się dużo negatywnej karmy. Jednak korzyści z powtarzania mantr nie zależą jedynie od prawidłowej wymowy; przede wszystkim pochodzą z zaufania. Pewna kobieta powtarzała OṂ BALE BULE BUNDE SOHA, aby gotować i jeść kamienie. Pewnego dnia jej syn, nowicjusz z trzydziestoma sześcioma ślubami, podsłuchał matkę powtarzającą mantrę i powiedział jej, że właściwym sposobem wymówienia jej jest OṂ CALE CULE CUNDE SVAHA. Jednakże, kiedy jego matka poprawnie powtarzała mantrę, nie mogła już gotować kamieni, ale mogła to zrobić, kiedy ponownie powtarzała OṂ BALE BULE BUNDE SOHA. Ta historia pokazuje również, że moc powtarzania mantry zależy głównie od zaufania, a nie jedynie od poprawnej wymowy w sanskrycie. Oczywiście, jeśli nie uczymy się powtarzać mantr w sanskrycie, nie będziemy wiedzieli, jak poprawnie je wymawiać. Zamiast tego wiele słów wyjdzie zdeformowanych, jak ktoś bez nosa, rąk, nóg lub głowy. Istnieje wiele szczegółów, których należy się nauczyć, aby wymowa była poprawna. Ponieważ nauczanie sanskrytu w Tybecie nie było powszechne, większość Tybetańczyków czytała mantry w taki sam sposób, w jaki czytali zwykłe tybetańskie litery. Dlatego warto starać się powtarzać mantry w poprawny sposób. Ale najważniejsze jest zaufanie. Jeśli nie ma zaufania, nie będzie wiele rezultatów, chociaż, oczywiście, powtarzanie mantr pozostawia pozytywny ślad w umyśle, który w przyszłości spowoduje, że ktoś zacznie poznawać Dharmę, urzeczywistni ścieżkę, oczyści grube i subtelne splamienia, i osiągnie pełne Przebudzenie. Dlatego powiedziane jest:

„Jeśli wiesz jak, powtarzaj mantry w doskonały sposób. Jeśli nie wiesz jak powtarzać je w doskonały sposób, ale masz stabilną wiarę i zaufanie, będzie to jak powtarzanie mantr w poprawny sposób”.

Na podstawie komentarza The extremely secret dakini of Naropa oraz wykładu Lamy Zopa Rinpocze.

opracowanie: Paweł Włodarczyk

Sangter Tulku Rinpocze "o mantrach"

Pyt: Kiedy widzę kogoś i zaczynam się bać czy w celu uspokojenia umysłu w takiej sytuacji lepiej mówić "gniewne" czy łagodne mantry?

Odp: Kiedy mówisz łagodną mantrę czy stajesz się spokojniejszy?

Pyt: Nie wiem.

Odp: Kiedy mówisz "gniewną" nie wiesz, kiedy mówisz łagodną też nie wiesz, wiec gdzie jest problem?

Trzeba zrozumieć znaczenie mantry. Kiedy mówimy mantrę, wyobrażamy sobie nasienną sylabę Jidama, z której płyną światła do Buddów i Bodhisattwów, potem powraca z błogosławieństwem i płynie do wszystkich istot, które zostają oczyszczone ze złej karmy, przemieniają się w formy Jidama. Wtedy nie potrzeba się więcej bać. Powinniśmy pamiętać, że esencją wszystkich Jidamów jest współczucie i pustka, nie posiadają one konkretnej formy.

źródło: wykład S.T Rinpocze 

Mantra Ali Kali, mantra alfabetu sanskryckiego

Tantra buddyjska, podobnie jak tantra hinduska, wiąże dźwięki i mowę z tantryczną anatomią. Wedle tej koncepcji w człowieku znajduje się sieć siedemdziesięciu dwóch tysięcy subtelnych arterii energetycznych (skt. nadi; tyb. tsa). Jogini odkryli naturę tych kanałów i płynących w nich wiatrów energii(skt. waju tyb. lung), jak przebiegają w ciele i jaki wpływ mają na umysł i ciało. Każdy kanał energii ma swoją specyficzną wibrację - dźwięk. Zakończenia kanałów przybierają specyficzne kształty, które posłużyły za wzór kształtów samogłosek i spółgłosek sanskryckiego alfabetu. Wielcy jogini wyodrębnili cały zakres dźwięku wydobywającego się ze wszystkich tych kanałów energetycznych i podzielili je. W ten sposób odkryto 50 liter alfabetu sanskryckiego. 

Alfabet sanskrycki to skt. warna mala „girlanda/wieniec głosek”: 

A AA; I II; U UU RI RII; LI LII; E EE; O OO; AM AH; KA KHA GA GHA NGA; CIA ĆHA DŹA DŹHA NJA; ŢA ŢHA DA DHA ŅA; TA THA DA DHA NA; PA PHA BA BHA MA; JA RA LA WA; ŚA SIA SA; HA KSIA

Sanskrycki alfabet, pismo tybetańskie

Każda z liter ma własny kolor, kształt itd. Odkryto również związki tych liter z różnymi planetami, gwiazdami i konstelacjami oraz przybliżone położenie tych liter w ciele subtelnym, określone energie i siły psychologiczne, do których się one odnoszą. Związki te szczegółowo omawia Tantra Kalaczakry. Nauki te tworzą podstawę między innymi do analizy pozornie pozbawionych znaczenia słów i sylab nasiennych zawartych w mantrach. Wspomniane kształty zakończeń kanałów wiatrów energii wpływają na cyrkulujące w nich subtelne wiatry energii (skt. waju, tyb. lung) i umożliwiają artykulację rozmaitych dźwięków, zależnych od stopnia zablokowania bądź oczyszczenia subtelnych struktur cielesnych. Powtarzanie mantr ma usuwać zatory na drodze wewnętrznych wiatrów energii, co ma skutkować m.in. pozytywnymi zmianami psychologicznymi. 

Samogłoski i spółgłoski alfabetu sanskryckiego reprezentują wszystkie aspekty energii, ponieważ korzeniem wszystkich manifestacji jest dźwięk. Ogólnie mówiąc samogłoski symbolizują aspekt mądrości(żeński) spółgłoski symbolizują aspekt metod(męski). Alfabet sanskrycki nie jest tylko jednym dźwiękiem; reprezentuje totalność dźwięków. W tantrze buddyjskiej alfabet sanskrycki jest także używany jako np. mantra podczas naszej praktyki. Kiedy na przykład skończymy fazę powtarzania mantry, powtarzamy alfabet sanskrycki dla skorygowania jakichkolwiek błędów, które mogliśmy popełnić podczas tej części medytacji. Mogliśmy mantrę powtarzać np. za głośno lub za cicho, albo bezgłośnie*, za wolno lub za szybko. Być może niewyraźnie wymawialiśmy sylaby mantry, pomijaliśmy albo zmienialiśmy sylaby mantr np. zamiast dwóch sylab hung wymawialiśmy jedno hung, długie  hung wymawialiśmy jako krótkie hung lub byliśmy rozproszeni, przerywaliśmy powtarzanie mantr zwykłą mową itd**. Dlatego w wielu tekstach medytacji lub w komentarzach do nich znajdziemy objaśnienia, które mówią, aby fazę powtarzania mantry zakończyć trzykrotnym powtórzeniem mantry Ali Kali (mantry alfabetu sanskryckiego), zwykle uzupełnionej stusylabową mantrą Wadżrasattwy oraz mantrą Esencji Współzależnego Powstawania. Jest to bardzo ważny punkt praktyki powtarzania mantr.

Powtarzanie samogłosek skt. swara, tyb. ali, oczyszcza wszystkie błędy popełnione podczas powtarzania mantr.

A AA I II U UU RI RII LI LII E EE O OO AM AH

Powtarzanie spółgłosek skt. wjandżana, tyb. kali, oczyszcza wszystkie niedoskonałości wizualizacji.

KA KHA GA GHA NGA/ CIA ĆHA DZIA DZHA NJA/ 'TA 'THA 'DHA 'THA 'NA/ TA THA DHA THA NA/ PA PHA BA BHA MA/ JA RA LA WA/ ŚA SIA SA HA KSIA

Pierwsza seria spółgłosek ‘ta ‘tha ‘dha… są podniebienne a druga zębowe. Kiedy alfabet sanskrycki używamy jako mantrę, wówczas rozpoczynamy go sylabą OM i kończymy SOHA (skt. swaha).

Mantra Ali Kali:

OM A AA; I II; U UU RI RII; LI LII; E EE; O OO; AM AH; KA KHA GA GHA NGA; CIA ĆHA DŹA DŹHA NJA; ŢA ŢHA DA DHA ŅA; TA THA DA DHA NA; PA PHA BA BHA MA; JA RA LA WA; ŚA SIA SA; HA KSIA SWAHA

*Nie należy powtarzać mantr zupełnie bezgłośnie, za wyjątkiem niektórych mantr, do których objaśnienia  wyraźnie mówią „należy powtarzać ją bezgłośnie”. Albo specjalnych, zaawansowanych  metod powtarzania mantr np. wygaszające powtarzanie mantr, wadżra powtarzanie.  Jeśli nie otrzymamy specjalnych instrukcji, mantry należy powtarzać po cichu. Mantra jest aktywnością mowy, dlatego podczas powtarzania mantry powinno się wydawać jakiś dźwięk, który nie powinien być słyszany dalej niż do kołnierzyka naszego ubrania.
Ogólnie mówiąc tzw. "bezgłośne powtarzanie mantr" silnie pobudza wiatry energii. Jeśli nasze kanały energii nie są wystarczająco oczyszczone, wówczas ten sposób powtarzania mantry może doprowadzić do różnych zaburzeń w ciele i/lub umyśle. Podczas bezgłośnego powtarzania mantr trudno jest utrzymać klarowną wizualizację. Dlatego początkującym nie poleca się tej metody. 

**Budda Siakjamuni nie chciał abyśmy tracili cennego czasu na pozbawioną mocy nieskuteczną praktykę powtarzania mantr. Dlatego udzielił wielu nauk na temat poprawnej praktyki mantr.  Na przykład w tantrze zwanej skt. Subahupariprccia tantra „tantra wielu pytań”, Budda Siakjanumi przekazał m.in. wskazówki dotyczące ośmiu błędów, jakich należy unikać podczas powtarzania mantr. 

Opracował: Paweł Włodarczyk 

Guru Padmasambhawa "Korzyści i pozytywne właściwości płynące z powtarzania sześciosylabowej mantry Buddy Nieograniczonego Współczucia"

czteroramienny aspekt Awalokiteśwary "Pan, który patrzy w dół" tyb. Czenrezik.  

Guru Pema zwrócił się do króla, członków arystokracji i poddanych z Tybetu:

Kje ho!

Słuchajcie, Wasza Wysokość oraz tybetańscy arystokraci i poddani!

OM MANI PEME HUNG to esencja serca Tuk dzie cienpo(skt. Maha Karuna "Wielki Współczujący", inne imię Awalokiteśwary), Buddy Nieograniczonego Współczucia, tak więc dobre wrażenia płynące z choćby jednego powtórzenia tej mantry są niezmierzone.

Kielich kwiatu lotosu kamunda rozkwita, by pyłek mógł roznieść się w cudowny sposób, lecz dobre wrażenia rozkwitające dzięki jednemu powtórzeniu sześciosylabowej mantry rozprzestrzeniają się jeszcze cudowniej.

Z jednego ziarenka sezamu otrzymamy obfity plon, lecz dobre wrażenia płynące z jednego powtórzenia sześciosylabowej mantry są znacznie większe.

Słone wody czterech wielkich rzek wpływają do oceanu z niezmierzoną siłą, lecz dobre wrażenia płynące z jednego powtórzenia sześciosylabowej mantry są znacznie potężniejsze.

Jedna prośba do cennego klejnotu spełniającego życzenia sprawi, że wszystkie nasze potrzeby zostaną zaspokojone, lecz dobre wrażenia płynące z jednego powtórzenia sześciosylabowej mantry są znacznie większe.

OM MANI PEME HUNG

Można policzyć krople deszczu, które spadły na ziemię w ciągu dwunastu lat, lecz ogrom dobrych wrażeń nagromadzonych dzięki choćby jednemu powtórzeniu sześciosylabowej mantry jest niezmierzony.

Można policzyć ziarenka piasku na pustyniach czterech kontynentów, ale ilość dobrych wrażeń nagromadzonych dzięki choćby jednemu powtórzeniu sześciosylabowej mantry jest niepoliczalna.

Można zliczyć wszystkie krople wody w oceanie, ale ilość dobrych wrażeń zebranych dzięki choćby jednemu powtórzeniu sześciosylabowej mantry jest niemożliwa do ustalenia.

Można zliczyć każdy pojedynczy włos w futrze każdego zwierzęcia w świecie zwierząt, ale ilość dobrych wrażeń nagromadzonych dzięki choćby jednemu powtórzeniu sześciosylabowej mantry jest niemożliwa do określenia.

OM MANI PEME HUNG

Pocierając raz na eon miękką szmatką górę z meteorytowego żelaza wysoką na osiemdziesiąt cztery tysiące pięter, można ją w końcu całkiem zetrzeć, jednak wyczerpanie dobrych wrażeń nagromadzonych dzięki choćby jednemu powtórzeniu sześciosylabowej mantry nie jest możliwe, ponieważ jest ona esencją serca Buddy Nieograniczonego Współczucia.

Owad merutse zdoła z czasem zjeść całą górę Meru – oś wszechświata – ale wyczerpanie dobrych wrażeń nagromadzonych dzięki choćby jednemu powtórzeniu sześciosylabowej mantry nie jest możliwe.

Mały ptaszek tito zdoła wydobyć cały piasek z dna rzeki Ganges ziarnko po ziarnku, lecz wyczerpanie dobrych wrażeń nagromadzonych dzięki choćby jednemu powtórzeniu sześciosylabowej mantry nie jest możliwe.

Potężny wicher może zdmuchnąć całą ziemię, z której zbudowana jest góra Meru i cztery kontynenty, lecz wyczerpanie dobrych wrażeń nagromadzonych przez choćby jedno powtórzenie sześciosylabowej mantry nie jest możliwe.

OM MANI PEME HUNG

Można zmierzyć dobre wrażenia nagromadzone dzięki wypełnieniu wszechświata stupami zbudowanymi z siedmiu drogocennych klejnotów i umieszczonymi w nich relikwiami Buddy oraz ciągłemu składaniu im darów, jednak dobre wrażenia nagromadzone dzięki choćby jednemu powtórzeniu sześciosylabowej mantry są niezmierzone.

Można zmierzyć ilość dobrych wrażeń nagromadzonych dzięki podarowaniu kadzideł, lampek maślanych, wonnych olejków, wody kwiatowej, muzyki i innych darów składanych buddom oraz ich polom mocy licznym jak ziarenka piasku w całym wszechświecie, lecz niewyczerpane dobre wrażenia zebrane przez choćby jedno powtórzenie sześciosylabowej mantry są niezmierzone.

OM MANI PEME HUNG

Kto powtarza sześciosylabową mantrę, kwintesencję serca Buddy Nieograniczonego Współczucia, sto osiem razy dziennie, nigdy nie odrodzi się w trzech niższych sferach istnienia; w przyszłym życiu otrzyma ludzkie ciało i dane mu będzie ujrzeć prawdziwą twarz Czenrezika.

Jeśli ktoś codziennie powtarza tę mantrę dwadzieścia jeden razy, jego umysł wypełnia tolerancja, poprawia się pamięć, głos staje się przyjemny dla ucha oraz osiąga on doskonałe zrozumienie każdej sytuacji.

Jeśli ktoś codziennie powtarza tę mantrę siedem razy, wszystkie jego błędy zostają wybaczone, a niewłaściwe działania – oczyszczone. Gdziekolwiek zaś się on odrodzi, nigdy nie będzie oddzielony od Czenrezika.

Jakiekolwiek zwyczajne rytuały czy egzorcyzmy byśmy uczynili dla kogoś dotkniętego chorobą lub opętanego przez złe duchy, dobre wrażenia nagromadzone dzięki powtórzeniu sześciosylabowej mantry są nieskończenie skuteczniejsze.

Niezależnie od tego, jaka jest diagnoza uzdrowiciela ani jakie przepisze leki, sześciosylabowa mantra jest dużo potężniejszym antidotum na choroby i opętania.

Dobre wrażenia i dobro płynące z działania sześciosylabowej mantry przekraczają wszelkie możliwe miary i nawet Buddowie wszystkich czasów nie zdołają ich opisać. Jeśli zapytamy dlaczego, otrzymamy odpowiedź: ponieważ sześciosylabowa mantra jest kwintesencją mantry serca bodhisattwy Czenrezika spoglądającego z nieograniczonym współczuciem na wszystkie istoty przebywające w sześciu sferach istnienia, który wyzwala je wszystkie z pęt samsary.

Tak więc w przyszłości, wielcy panowie i poddani z Tybetu, zwracajcie się do Buddy Nieograniczonego Współczucia jako do swojego jidama, powtarzajcie sześciosylabową mantrę i nie lękajcie się upadku do niższych światów.

Tuk dzie cienpo "Wielki Współczujący", to Budda Krainy Wiecznego Śniegu, przywołujcie go więc, zwracajcie się do niego z wiarą, oddaniem i szacunkiem. Jeśli uwolnicie swój umysł od dwuznaczności i wątpliwości, otrzymacie jego błogosławieństwo i siłę.

Żaden Budda trzech czasów nigdy nie przekazał głębszych ani skuteczniejszych metod niż ta, a ja – Pema Dziungne – nie znam lepszej praktyki, którą warto zastosować w życiu.

Teraz Pema Dziungne musi was opuścić. Więc uczniowie, Panowie i poddani z Tybetu, obecni i przyszli, weźcie sobie te rady do serca.

A wszyscy, którzy usłyszeli te objaśnienia, przyjęli je z entuzjazmem i pokłonili się przed guru niczym upadające mury.

Podstawowa mantra "Wielkiego Współczującego"- OM MANI PEME HUNG "om klejnot lotosu hung"

źródło : Keith Dowman, "Guru Pema Here and Now. The Mythology of the Lotus-Born"