Torma „stu bóstw”

• Ten – wsparcie, naczynie, podpora

• Tor – torma

• lha gya – sto bóstw

Torma reprezentująca wybrany aspekt buddhy, inaczej torma-podpora tyb. tentor skt. alambana(naczynie, podpora) pełni funkcję mandali danego aspektu buddhy i uważana jest za symboliczny ekwiwalent samego aspektu buddhy lub fizyczną podporę dla wizualizacji. Symbolizuje jego obecność. Wśród różnych obiektów reprezentujących dany aspekt buddhy, torma podpora stanowi materialną podporę, w której ma się gromadzić jego moc. Wykonuje się ją z drewna, metalu, gliny lub ciasta; ma służyć jako oparcie dla codziennej kreatywnej kontemplacji danego aspektu buddhy. W wypadku intensywnych, kilkudniowych bądź dłuższych rytuałów, tormę podporę lepi się z mąki, a na koniec częściowo zjada – staje się wówczas tzw. tormą dzieloną pomiędzy uczestników – a resztę pali. Torma dzielona pomiędzy uczestników (dngos-grub-tu za-ba), ma zapewnić im udział we właściwościach danego aspektu buddhy.

Jeśli nie możemy lub nie potrafimy zrobić tormy podpory, wówczas możemy wykorzystać tzw. tormę podporę dla stu bóstw, którą można wykorzystać jako wsparcie dowolnej medytacji jidama, dakiń, strażnika czy lamy. „Sto bóstw” oznacza wszystkie aspekty Buddy. Jest to specjalna tradycja ujawniona w termie, w której Guru Rinpoche przekazał użycie jednej tormy podpory, która reprezentowałaby dowolne z setek aspektów buddy praktykowanych w Wadżrajanie.

Torma "stu bóstw" 

Symbolika tormy „stu bóstw”

Górna trójkątna część reprezentuje dowolny gniewny aspekt buddy. Znajdujące się poniżej „ wstęgi” reprezentują każde z łagodnych aspektów buddy. Trzy boki tormy reprezentują Trzy Korzenie: Lama, Jidam, Dakini/Strażnicy. Dolna część Tormy ułożona z trzypoziomowej podstawy reprezentuje wszystkie rodzaje rzeczywistych i wyobrażonych ofiar, takich jak zewnętrzne, wewnętrzne, sekretne i ostateczne ofiary, substancje kangła itd.

Torma stu bóstw jest wywnętrz pusta, dzięki czemu można ją wypełnić różnymi substancjami odpowiednimi dla danego aspektu buddy. W górnej części tormy umieszczamy wizerunek wybranego aspektu buddy. Całość możemy zwieńczyć parasolem i wiązką trawy kusia. Torduk(tor – torma, duk – parasol) – rodzaj parasola. Jest to zwyczaj pochodzący z dawnych Indii, kiedy nad głową szczególnych osób np. władców, umieszczano parasol. Kolor parasola zwykle jest taki sam jak kolor ciała aspektu buddy. Oprócz parasola, tentor można ozdobić trawą kusia, którą umieszcza się na wysokości parasola. Umieszczenie na tentor trawy kusia jest dobrowróżebnym znakiem. Kusia jest gatunkiem trawy, którą bardzo sobie cenił Buddha za jej dobroczynne właściwości, które posiadają moc oczyszczania zaciemnień i zanieczyszczeń.

Zwięzłe objaśnienia według Khedrupa Karma Czagme(ważnego lamy linii Karma Kagyu) mówią: „[Ta Torma] ma kształt płonącego drogocennego klejnotu otoczonego płatkami lotosu. Trzy boki [klejnotu] symbolizują Guru, Bóstwa Medytacyjne i Dakini. [Patrząc od przodu], dwa grzbiety po prawej i lewej stronie symbolizują dwa rodzaje Magon (obrońców), a grzbiet z tyłu symbolizuje całą resztę strażników. Dolna, okrągła część Tormy symbolizuje wszystkie bóstwa bogactwa. Otaczające płatki lotosu symbolizują światowe bóstwa zgodnie z zewnętrzną tantrą. Dlatego nazywa się to LHAGYA TORCHIK”. Dolna część Tormy ma ułożoną w stos podstawę, taką jak góra Meru. Reprezentuje rzeczywiste i wizualizowane ofiary substancji kangła i ich reprezentacje.

opracowanie tekstu: Paweł Włodarczyk

źródło zdjęcia: www.tibetanspirit.com

Flaga ze snu

 

XVI Karmapa jest dobrze znany ze swoich wizji i przepowiedni.  W połowie lat 70 XX wieku, w klasztorze Rumtek, Karmapa miał szczególny sen, w którym zobaczył niezwykłą flagę. 

Opisawszy tę wizję, polecił sporządzić flagę, która miała pomóc w rozprzestrzenianiu nauk buddyjskich w intencji szczęścia i dostatku na całym świecie.

Przekazując szczegóły swojej wizji swoim bliskim uczniom,  XVI Karmapa ogłosił:

„gdzie zawiśnie ta flaga, darma rozkwitnie”

"Flagi ze snu" powiewają dziś w wielu ośrodkach dharmy na całym świecie i ozdabiają różne przedmioty np. w formie naklejki przedstawiającej "flagę ze snu". 

Znaczenie flagi ze snu.

Flagę ze snu Karmapa nazwał „namkhjen gjaldar”, co oznacza „Zwycięska Flaga Mądrości Buddy”. Ale na Zachodzie jest bardziej znana jako „Flaga ze snu” lub „Flaga Karmapy”.

Wedle pierwotnego zamysłu XVI Karmapy kolory żółty i niebieski miały na siebie nachodzić, symbolizując - brakiem krawędzi - nierozdzielność szczęśliwości(żółty) i pustości(błękitny)

Elementy kształtu i kolorystyki flagi symbolizują względną(kolor żółty) i absolutną prawdę(kolor niebieski). 

Dodatkowo kolory niebieski i żółty reprezentują niebo i ziemię, fale symbolizują Dharmę Buddy. Na poziomie absolutnym kolory reprezentują jedność pustości i świetlistości, prawdziwą naturę umysłu. Przeplatające się fale symbolizują jedność współczucia i pustości, która jest istotą wszystkich zjawisk.

 

 

XVII Karmapa Thaje Dordże "Jak działa węzeł Mahakali"

 

węzeł Mahakali

Czy możesz nam powiedzieć, jak działa węzeł Mahakali?

Karmapa: Przede wszystkim zależy to od osoby, która pobłogosławi ten węzeł. Musi to być ktoś urzeczywistniony, ktoś kto może rzeczywiście zapewnić ochronę. Wówczas w węźle z pewnością obecne będzie błogosławieństwo. Po drugie, zależy to od osoby, która nosi lub używa węzła(mahakali). Jeśli masz bardzo silne zaufanie i myślisz: „Jestem chroniony”, wówczas tworzysz również ochronę wokół siebie. Tak to właśnie działa. To połączenie błogosławieństwa i twojego własnego nastawienia. Kiedy praktykujesz medytację, przechodzimy przez wiele etapów i faz związanych z wizualizacją. Dla niektórych może to nie być takie łatwe i nie tak przekonujące. Kiedy masz gau, węzły(strażników), pobłogosławione sznureczki lub tym podobne, tworzymy wokół siebie pole energii bez przechodzenia przez różne fazy lub stopnie(medytacji wadżrajany). Ta pewność, fakt, że jesteś przekonany, sprawia, że ​​to działa. Kiedy umysł spoczywa w stanie czystej pewności siebie, działa ochronnie. Nie musi to być węzeł(Mahakali) - może to być pobłogosławiony pierścionek lub coś innego - ważny jest stan umysłu.

opracowanie: Paweł Włodarczyk

źródło: http://www.bodhipath-dana.com/dharma-protectors.html

Opis Drzewa Schronienia

Drzewo Schronienia lub Pole Nagromadzenia tyb. tsok szing, to symboliczne wizualne przedstawienie wszystkich aspektów buddyjskiego Schronienia. 

Wszystkie istoty w uwarunkowanym świecie poszukują bezpieczeństwa, lecz znajdują tylko to co przemija. Nic nie daje w życiu pewnego oparcia, trwałego schronienia. Budda nauczał, że jedynie urzeczywistnienie Przebudzenia może być źródłem trwałego szczęścia. Aby je osiągnąć potrzebujemy oprzeć się na źródłach Schronienia, którym moglibyśmy zaufać. W Buddyzmie są to tzw. Trzy Klejnoty: Budda - cel ścieżki, dharma - nauki, sangha - wszyscy ci, którzy pomagają nam na ścieżce. Ten kto chce podążać naprzód ścieżką tantr, potrzebuje otworzyć się na wewnętrzne schronienie, tj. Trzy Korzenie - Lama - źródło inspiracji, Jidam - korzeń urzeczywistnienia, Strażnik - źródło aktywności i ochrony. Wszyscy ci, którzy osiągnęli Przebudzenie otwierali się najpierw przed tym Schronieniem. Aby łatwiej zrozumieć, czym są obiekty Schronienia, przedstawia się je symbolicznie jako elementy Drzewa Schronienia. W tym przypadku wyobrażenie źródeł Schronienia na drzewie symbolizuje najwyższe pragnienie – osiągnięcie stanu Buddy. 
Ponadto Drzewo Schronienia przedstawia wszystkich mistrzów linii przekazu Karma Kagju, mistrzów innych linii, praktykujących, wszystkich tych, którzy znajdują się na ścieżce do Przebudzenia lub już je osiągnęli. 
Drzewo Schronienia Karma Kagju zostało opisane w tekstach IX Karmapy, Łangciuk Dordże. Ten rodzaj kompozycji stał się popularny dopiero po tym, jak I Dziamgon Kongtrul napisał tekst Pochodnia Pewności będący komentarzem do rdzennego tekstu krótkiej wersji nyndro mahamudry ułożonego przez IX Karmapę.  
Drzewo Schronienia przedstawiane jest na różne sposoby(wersje mniej lub bardziej złożone), jednak ich główne elementy i rozmieszczenie są takie same. Pomimo pewnych różnic wizualnych są tym samym. Tworzą one kompletne Drzewo Schronienia przy zachowaniu określonego układu kluczowych form i ich wzajemnych relacji.

Drzewo Schronienia Linii Karma Kagju

Schemat Drzewa Schronienia Linii Karma Kagju

OPIS DRZEWA SCHRONIENIA

Na przestronnej równinie rośnie las Nananematengnapar. Po środku bujnej, zielonej łąki pełnej kwiatów znajduje się promieniujące, świetliste jezioro, którego woda ma osiem wspaniałych właściwości: 1. Jest zimna 2. Słodka 3. Delikatna 4. Przejrzysta 5. Czysta 6. Działa łagodząco na żołądek 7. Oczyszcza gardło Znajdują się tam niebiańskie ptaki, jezioro zamieszkują nagowie. Po środku jeziora rośnie Drzewo Schronienia, zwane też Drzewem Spełniającym Życzenia,  potężne wibrujące pole energii i światła. Jest tak wielkie, iż wydaje się wypełniać całe niebo. Ma złoty pień, który rozwidla się na pięć srebrnych gałęzi. Środkowa gałąź jest skierowana do góry, a pozostałe cztery skierowane są na zewnątrz w czterech kierunkach. Każda z pięciu potężnych gałęzi dzieli się na wiele mniejszych gałęzi ozdobionych liśćmi, owocami i klejnotami. W miejscu, z którego wyrasta pięć głównych gałęzi(w centrum drzewa) znajduje się lwi tron, ozdobiony klejnotami, na każdym z czterech boków namalowane są śnieżnobiałe lwy z turkusowymi grzywami. Tron pokrywają wspaniałe jedwabie, na których spoczywa tysiąc płatkowy kwiat lotosu, a na nim dysk księżyca. Na nich siedzi nasz rdzenny Lama w formie Buddy Wadżradhary. Ponad Lamą Wadżradhara znajdują się wszyscy mistrzowie linii mahamudry. Jest to tak zwany złoty różaniec linii Kagju. Znajdują się tam m.in. wszystkie wcześniejsze inkarnacje Karmapów, Szamarpów, Situpów, Dzialtsapów, Dziamgonów itd.  LAMOWIE 1. Wielka Matka tyb. Jum Cienmo w żeńskiej formie Pradźniaparamity. 2. Budda Samantabhadra tyb. Kuntuzangpo pol. Wszechdobry. 3. Wadżrasattwa tyb. Dordże Sempa, pol. Wadżra Istota 4. Wadżradhara tyb. Dordże Czang, pol. Dzierżyciel Wadżry 5. Tilopa 6. Naropa 7. Lodro Rincien 8. Saraha 9. Nagardżuna 10. Siawaripa 11. Maitripa 12. Marpa 13. Milarepa 14. Gampopa 15. Dysum Khjenpa,  I Karmapa 16. Drogyn Recien 17. Pomdrakpa 18. Karma Pakszi, II Karmapa 19. Orgienpa 20. Rangdziung Dordże, III Karmapa 21. Jungtynpa 22. Rolpe Dordże, IV Karmapa 23. Khacie Łangpo, II Szamar Rinpocze 24 a. Deszin Sziekpa, V Karmapa 24 b. Ratnabhadra tyb. Rinczen Zangpo, III Szamar Rinpocze 25. Tongła Dynden, VI Karmapa 26. Dziampal Zangpo 27. Paldzior Dyndrub, I Dzialtsab Rinpocze 28. Ciedrak Gjamtso, VII Karmapa 29. Taszi Paldzior, I Sangdzie Nienpa Rinpocze 30. Mikjo Dordże, VIII Karmapa 31. Kynciok Jenlak, V Szamar Rinpocze 32. Łangciuk Dordże, IX Karmapa 33. Cieki Łangciuk, VI Szamar Rinpocze 34. Ciedzin Dordże, X Karmapa 35. Jeszie Njingpo, VII Szamar Rinpocze 36. Jeszie Dordże, XI Karmapa 37. Cieki Dyndrub, VIII Szamar Rinpocze 38. Dziangciub Dordże, XII Karmapa 39. Cieki Dziungne,  VIII Tai Situ Rinpocze 40.  Dudul Dordże, XIII Karmapa 41. Mipam Ciodrub Gjamtso, X Szamar Rinpocze 42. Pema Ningdzie Łangpo, IX Tai Situ Rinpocze 43. Tegczog Dordże, XIV Karmapa 44. Jonten Gjamtso, I Dziamgon Kongtrul Lodro Thaje 45. Khakjab Dordże, XV Karmapa 46. Pema Łangciuk, X Tai Situ Rinpocze 47. Khjentse Yzer, II Dziamgon Kongtrul Lodro Thaje 48. Rangdziung Rikpe Dordże, XVI Karmapa JIDAMY Na wschodniej gałęzi przed linią Lamów(skierowanej w naszą stronę) znajdują się wybrane jidamy linii Karma Kagju:  49. Khorlo Demczok skt. Czakrasamwara pol. Krąg najwyższej błogości 50. Dordże Phagmo skt. Wadżrawarahi pol. Wadżra locha 51. Sangła Dupa skt. Guhjasamadża pol. Sekretne zgromadzenie 52. Gjalła Gjamtso skt. Dzinasagara pol. Ocean Zwycięzców 53. Dukji Khorlo skt. Kalaczakra pol. Koło czasu 54. Kje Dordże skt. Hewadżra pol. Radosna Wadżra 55. Dordże Dzigdzie skt. Wadżrabhajrawa pol. Przerażająca Wadżra 56. Drylkar skt. Sita Tara pol. Biała Wyzwolicielka 57. Drylma dziang skt. Sjama Tara pol. Zielona Wyzwolicielka 58. Maczik Labdryn BUDDOWIE I - nasz rdzenny Lama w formie Dordże Czang skt. Wadżradhara  pol. Dzierżyciel Wadżry  Na południowej gałęzi, po prawej stronie linii Lamów(patrząc od strony Drzewa Schronienia, czyli po naszej lewej) znajdują się Buddowie m.in:  II a. Budda Siakjamuni pol. Mędrzec z rodu Siakjów II b. Opame skt. Amitabha pol. Nieograniczone światło III c. Sangje Menla skt. Bhajsadżja  pol. Budda Uzdrawiania DHARMA Na zachodniej gałęzi, z tyłu, za linią Lamów, znajdują się teksty dharmy. Na obrazku z tyłu Drzewa Schronienia widać fragment skośnego dachu ozdobionego flagą zwycięstwa i ozdobnymi wstęgami. Jest to zbiór różnych tekstów dharmy. BODHISATTWOWIE(SANGHA) Na północnej gałęzi, po lewej stronie linii Lamów(patrząc od strony Drzewa Schronienia), znajduje się szlachetna sangha, reprezentowana przez zgromadzenie ośmiu wielkich bodhisattwów oraz dwóch głównych uczniów Buddy Siakjamuni m.in. III a. Czenrezik skt. Awalokiteśwara pol. Pan spoglądający w dół, wokół niego znajdują się: Wadżrapani, Mańdziuśri itd. III b.  Siariputra  III c.  Maudgaljajana STRAŻNICY Poniżej Drzewa Schronienia znajdują się główni strażnicy linii Karma Kagju: 59. Mahakala Bernagcien skt. Mahakala Krisznaczola pol. Mahakala w czarnym okryciu 60. Palden Lhamo Randziung dzialmo skt. Śri Swajambhu Radżni Devi                               pol. Spontanicznie powstała  Królowa 61. Mahakala Czadrupa skt. Szadbhudża Mahakala pol. Sześcioramienny Mahakala 62. Gynkar  skt. Sita Natha pol. Biały Opiekun  63. Mahakala Czakszipa skt. Czaturbhudża Mahakala  pol. Czteroramienny Mahakala 64. Dusolma skt. Dhumawati dewi  pol. Bogini okryta dymem 65. Namotse skt. Waiśrawana  pol. Wielka Sława 66. Damcien Dordże Legpa skt. Wadżrasadhu  pol. Związany samaja Doskonała Wadżra 67. Sin gyn pol. Władca rakszasów z girlandą czaszek, z partnerką  68. Szing Cziong skt. Kszetrapala pol. Strażnik miejsca, z czerwoną partnerką        Dzakadza  69. Kar Nag  pol. Wadżra król czarnego zamku 70. Taszi Tseringma skt. Mangala Dirgajusi  pol. Pani długiego życia Przynosząca         pomyślność 71.  Ralcikma  skt. Ekadżati  pol. Jeden kosmyk włosów Przed centralną formą, tj. Mahakalą Bernagcien znajdują się wewnętrzne prezenty dla strażników. W trzech naczyniach kapala znajdują się: amrita(po naszej lewej stronie), w centrum - torma skt. bali, po prawej stronie - rakta.  LAMOWIE INNYCH LINII PRZEKAZU Powyżej Drzewa Schronienia znajdują się niczym obłoki urzeczywistnieni mistrzowie Indii i Tybetu.  A. Guru Padmasambhawa  B. Khenpo Bodhisattwa C. Król Trisong Detsen D. Padampa Sangje E. Kunga Njingpo F. Longcien Rabdziang G. Tsongkhapa H. Dolpopa  I. Atisia  J. Khjobpa Dzigten Sungon K. Lingdzie Repa L. Phagmo Drupa  M. Dziamjang Khjentse N. Saltong Czogjam O. Trungpa Rinpocze P. Khjungpo Naldzior Po lewej i prawej stronie głównego konaru Drzewa Schronienia znajduje się osiem bogiń ofiar. Każda z nich trzyma jeden(z ośmiu) rodzaj ofiary. Jezioro, z którego wyrasta Drzewa Schronienia, otoczone jest łąką wypełnioną mnóstwem zwierząt, ptaków, mnichów i świeckich praktykujących, którzy składają pokłony oraz liczne ofiary doskonałemu zgromadzeniu Drzewa Schronienia.   Na chmurach znajduje się osiem symboli pomyślności(po lewej) i osiem pomyślnych substancji(po prawej). Kiedy wyobrażamy sobie Drzewo Schronienia otwieramy się na Trzy Klejnoty i Trzy Korzenie oraz całą linię przekazu sięgającą aż do Buddy Wadżradhary w tej dowolnej postaci, w której mógł się przejawić dla udzielenia nauk. Czy to będzie Wadżradhara, czy Samantabhadra, którakolwiek postać – nie ma to znaczenia. Otwieramy się wtedy na całą linię mistrzów dochodzącą aż do naszego rdzennego Lamy, od którego otrzymaliśmy nauki, objaśnienia do medytacji, inicjacje itd. Daje to nam bardzo silne poczucie szacunku dla linii, że to jest coś autentycznego, co sięga bardzo daleko wstecz, co zostało sprawdzone przez czas i dostarcza nam ogromnej inspiracji – nie tylko ze strony naszego obecnego Lamy, lecz również od całej linii mistrzów. Im więcej wiemy o każdej z tych postaci składających się na Drzewo Schronienia, tym więcej inspiracji odczuwamy z jej strony, a nie jest to jedynie wyobrażanie sobie jakiś nieznanych egzotycznych postaci. Zatem samo tylko wyobrażanie sobie nieznanych postaci, recytowanie ich imion, bez jakiejkolwiek wiedzy o tych postaciach, nie będzie skuteczne i w gruncie rzeczy zazwyczaj szybko staje się bardzo nudne. Chcemy wtedy pospiesznie przechodzić przez tę część praktyki, bo to są tylko dla nas nic nieznaczące imiona. Jeśli więc chcielibyśmy, aby ta forma praktyki była skuteczna, to musimy dowiedzieć się czegoś przynajmniej o głównych postaciach przedstawionych na Drzewie Schronienia. Tutaj otwieramy się na błogosławieństwo Trzech Klejnotów i Trzech Korzeni, rdzennego Lamy i Lamów związanych z tradycją Karma Kagju.  opracowanie: Paweł Włodarczyk źródło:  Centre d'Etudes Tibetaines - Karma Mingyur Ling - France Dziamgon Kongtrul Rinpocze „Pochodnia pewności” Kalu Rinpocze „Podstawy buddyzmu tybetańskiego”

Na przestronnej równinie rośnie las Nananematengnapar. Po środku bujnej, zielonej łąki pełnej kwiatów znajduje się promieniujące, świetliste jezioro, którego woda ma osiem wspaniałych właściwości:

1. Jest zimna

2. Słodka

3. Delikatna

4. Przejrzysta

5. Czysta

6. Działa łagodząco na żołądek

7. Oczyszcza gardło

Znajdują się tam niebiańskie ptaki, jezioro zamieszkują nagowie. Po środku jeziora rośnie Drzewo Schronienia, zwane też Drzewem Spełniającym Życzenia,  potężne wibrujące pole energii i światła. Jest tak wielkie, iż wydaje się wypełniać całe niebo. Ma złoty pień, który rozwidla się na pięć srebrnych gałęzi. Środkowa gałąź jest skierowana do góry, a pozostałe cztery skierowane są na zewnątrz w czterech kierunkach. Każda z pięciu potężnych gałęzi dzieli się na wiele mniejszych gałęzi ozdobionych liśćmi, owocami i klejnotami. W miejscu, z którego wyrasta pięć głównych gałęzi(w centrum drzewa) znajduje się lwi tron, ozdobiony klejnotami, na każdym z czterech boków namalowane są śnieżnobiałe lwy z turkusowymi grzywami. Tron pokrywają wspaniałe jedwabie, na których spoczywa tysiąc płatkowy kwiat lotosu, a na nim dysk księżyca. Na nich siedzi nasz rdzenny Lama w formie Buddy Wadżradhary. Ponad Lamą Wadżradhara znajdują się wszyscy mistrzowie linii mahamudry. Jest to tak zwany złoty różaniec linii Kagju. Znajdują się tam m.in. wszystkie wcześniejsze inkarnacje Karmapów, Szamarpów, Situpów, Dzialtsapów, Dziamgonów itd. 

LAMOWIE

1. Wielka Matka tyb. Jum Cienmo w żeńskiej formie Pradźniaparamity.

2. Budda Samantabhadra tyb. Kuntuzangpo pol. Wszechdobry.

3. Wadżrasattwa tyb. Dordże Sempa, pol. Wadżra Istota

4. Wadżradhara tyb. Dordże Czang, pol. Dzierżyciel Wadżry

5. Tilopa

6. Naropa

7. Lodro Rincien

8. Saraha

9. Nagardżuna

10. Siawaripa

11. Maitripa

12. Marpa

13. Milarepa

14. Gampopa

15. Dysum Khjenpa,  I Karmapa

16. Drogyn Recien

17. Pomdrakpa

18. Karma Pakszi, II Karmapa

19. Orgienpa

20. Rangdziung Dordże, III Karmapa

21. Jungtynpa

22. Rolpe Dordże, IV Karmapa

23. Khacie Łangpo, II Szamar Rinpocze

24 a. Deszin Sziekpa, V Karmapa

24 b. Ratnabhadra tyb. Rinczen Zangpo, III Szamar Rinpocze

25. Tongła Dynden, VI Karmapa

26. Dziampal Zangpo

27. Paldzior Dyndrub, I Dzialtsab Rinpocze

28. Ciedrak Gjamtso, VII Karmapa

29. Taszi Paldzior, I Sangdzie Nienpa Rinpocze

30. Mikjo Dordże, VIII Karmapa

31. Kynciok Jenlak, V Szamar Rinpocze

32. Łangciuk Dordże, IX Karmapa

33. Cieki Łangciuk, VI Szamar Rinpocze

34. Ciedzin Dordże, X Karmapa

35. Jeszie Njingpo, VII Szamar Rinpocze

36. Jeszie Dordże, XI Karmapa

37. Cieki Dyndrub, VIII Szamar Rinpocze

38. Dziangciub Dordże, XII Karmapa

39. Cieki Dziungne,  VIII Tai Situ Rinpocze

40.  Dudul Dordże, XIII Karmapa

41. Mipam Ciodrub Gjamtso, X Szamar Rinpocze

42. Pema Ningdzie Łangpo, IX Tai Situ Rinpocze

43. Tegczog Dordże, XIV Karmapa

44. Jonten Gjamtso, I Dziamgon Kongtrul Lodro Thaje

45. Khakjab Dordże, XV Karmapa

46. Pema Łangciuk, X Tai Situ Rinpocze

47. Khjentse Yzer, II Dziamgon Kongtrul Lodro Thaje

48. Rangdziung Rikpe Dordże, XVI Karmapa

JIDAMY

Na wschodniej gałęzi przed linią Lamów(skierowanej w naszą stronę) znajdują się wybrane jidamy linii Karma Kagju: 

49. Khorlo Demczok skt. Czakrasamwara pol. Krąg najwyższej błogości

50. Dordże Phagmo skt. Wadżrawarahi pol. Wadżra locha

51. Sangła Dupa skt. Guhjasamadża pol. Sekretne zgromadzenie

52. Gjalła Gjamtso skt. Dzinasagara pol. Ocean Zwycięzców

53. Dukji Khorlo skt. Kalaczakra pol. Koło czasu

54. Kje Dordże skt. Hewadżra pol. Radosna Wadżra

55. Dordże Dzigdzie skt. Wadżrabhajrawa pol. Przerażająca Wadżra

56. Drylkar skt. Sita Tara pol. Biała Wyzwolicielka

57. Drylma dziang skt. Sjama Tara pol. Zielona Wyzwolicielka

58. Maczik Labdryn

BUDDOWIE

I - nasz rdzenny Lama w formie Dordże Czang skt. Wadżradhara  pol. Dzierżyciel Wadżry 

Na południowej gałęzi, po prawej stronie linii Lamów(patrząc od strony Drzewa Schronienia, czyli po naszej lewej) znajdują się Buddowie m.in: 

II a. Budda Siakjamuni pol. Mędrzec z rodu Siakjów

II b. Opame skt. Amitabha pol. Nieograniczone światło

III c. Sangje Menla skt. Bhajsadżja  pol. Budda Uzdrawiania

DHARMA

Na zachodniej gałęzi, z tyłu, za linią Lamów, znajdują się teksty dharmy. Na obrazku z tyłu Drzewa Schronienia widać fragment skośnego dachu ozdobionego flagą zwycięstwa i ozdobnymi wstęgami. Jest to zbiór różnych tekstów dharmy.

BODHISATTWOWIE(SANGHA)

Na północnej gałęzi, po lewej stronie linii Lamów(patrząc od strony Drzewa Schronienia), znajduje się szlachetna sangha, reprezentowana przez zgromadzenie ośmiu wielkich bodhisattwów oraz dwóch głównych uczniów Buddy Siakjamuni m.in.

III a. Czenrezik skt. Awalokiteśwara pol. Pan spoglądający w dół, wokół niego znajdują się: Wadżrapani, Mańdziuśri itd.

III b.  Siariputra 

III c.  Maudgaljajana

STRAŻNICY

Poniżej Drzewa Schronienia znajdują się główni strażnicy linii Karma Kagju:

59. Mahakala Bernagcien skt. Mahakala Krisznaczola pol. Mahakala w czarnym okryciu

60. Palden Lhamo Randziung dzialmo skt. Śri Swajambhu Radżni Devi                        

      pol. Spontanicznie powstała  Królowa

61. Mahakala Czadrupa skt. Szadbhudża Mahakala pol. Sześcioramienny Mahakala

62. Gynkar  skt. Sita Natha pol. Biały Opiekun 

63. Mahakala Czakszipa skt. Czaturbhudża Mahakala  pol. Czteroramienny Mahakala

64. Dusolma skt. Dhumawati dewi  pol. Bogini okryta dymem

65. Namotse skt. Waiśrawana  pol. Wielka Sława

66. Damcien Dordże Legpa skt. Wadżrasadhu  pol. Związany samaja Doskonała Wadżra

67. Sin gyn pol. Władca rakszasów z girlandą czaszek, z partnerką 

68. Szing Cziong skt. Kszetrapala pol. Strażnik miejsca, z czerwoną partnerką 
      Dzakadza 

69. Kar Nag  pol. Wadżra król czarnego zamku

70. Taszi Tseringma skt. Mangala Dirgajusi  pol. Pani długiego życia Przynosząca 
       pomyślność

71.  Ralcikma  skt. Ekadżati  pol. Jeden kosmyk włosów

Przed centralną formą, tj. Mahakalą Bernagcien znajdują się wewnętrzne prezenty dla strażników. W trzech naczyniach kapala znajdują się: amrita(po naszej lewej stronie), w centrum - torma skt. bali, po prawej stronie - rakta. 

LAMOWIE INNYCH LINII PRZEKAZU

Powyżej Drzewa Schronienia znajdują się niczym obłoki urzeczywistnieni mistrzowie Indii i Tybetu. 

A. Guru Padmasambhawa 

B. Khenpo Bodhisattwa

C. Król Trisong Detsen

D. Padampa Sangje

E. Kunga Njingpo

F. Longcien Rabdziang

G. Tsongkhapa

H. Dolpopa

 I. Atisia 

J. Khjobpa Dzigten Sungon

K. Lingdzie Repa

L. Phagmo Drupa 

M. Dziamjang Khjentse

N. Saltong Czogjam

O. Trungpa Rinpocze

P. Khjungpo Naldzior

Po lewej i prawej stronie głównego konaru Drzewa Schronienia znajduje się osiem bogiń ofiar. Każda z nich trzyma jeden(z ośmiu) rodzaj ofiary.

Jezioro, z którego wyrasta Drzewa Schronienia, otoczone jest łąką wypełnioną mnóstwem zwierząt, ptaków, mnichów i świeckich praktykujących, którzy składają pokłony oraz liczne ofiary doskonałemu zgromadzeniu Drzewa Schronienia.  
Na chmurach znajduje się osiem symboli pomyślności(po lewej) i osiem pomyślnych substancji(po prawej).

Kiedy wyobrażamy sobie Drzewo Schronienia otwieramy się na Trzy Klejnoty i Trzy Korzenie oraz całą linię przekazu sięgającą aż do Buddy Wadżradhary w tej dowolnej postaci, w której mógł się przejawić dla udzielenia nauk. Czy to będzie Wadżradhara, czy Samantabhadra, którakolwiek postać – nie ma to znaczenia. Otwieramy się wtedy na całą linię mistrzów dochodzącą aż do naszego rdzennego Lamy, od którego otrzymaliśmy nauki, objaśnienia do medytacji, inicjacje itd. Daje to nam bardzo silne poczucie szacunku dla linii, że to jest coś autentycznego, co sięga bardzo daleko wstecz, co zostało sprawdzone przez czas i dostarcza nam ogromnej inspiracji – nie tylko ze strony naszego obecnego Lamy, lecz również od całej linii mistrzów. Im więcej wiemy o każdej z tych postaci składających się na Drzewo Schronienia, tym więcej inspiracji odczuwamy z jej strony, a nie jest to jedynie wyobrażanie sobie jakiś nieznanych egzotycznych postaci. Zatem samo tylko wyobrażanie sobie nieznanych postaci, recytowanie ich imion, bez jakiejkolwiek wiedzy o tych postaciach, nie będzie skuteczne i w gruncie rzeczy zazwyczaj szybko staje się bardzo nudne. Chcemy wtedy pospiesznie przechodzić przez tę część praktyki, bo to są tylko dla nas nic nieznaczące imiona. Jeśli więc chcielibyśmy, aby ta forma praktyki była skuteczna, to musimy dowiedzieć się czegoś przynajmniej o głównych postaciach przedstawionych na Drzewie Schronienia. Tutaj otwieramy się na błogosławieństwo Trzech Klejnotów i Trzech Korzeni, rdzennego Lamy i Lamów związanych z tradycją Karma Kagju. 

opracowanie: Paweł Włodarczyk

źródło: 

Centre d'Etudes Tibetaines - Karma Mingyur Ling - France

Dziamgon Kongtrul Rinpocze „Pochodnia pewności”

Kalu Rinpocze „Podstawy buddyzmu tybetańskiego”

Podarowanie Serkjem, czyli dynamiczny pomnażacz dwóch nagromadzeń

serkjem

Podarowanie Serkjem jest  praktyką wywodzącą się ze starożytnych Indii gdzie bramini składali bogom ofiarę w złotym naczyniu. Po tybetańsku Serkjem znaczy - złoty napój: 

• Ser znaczy „złoty”  
• Kjem znaczy „napój”

Buddyzm przejął tę tradycję gdzie w różnych rytuałach serkjem lub podarowanie złotego napoju jest częścią praktyki strażników dharmy. Serkjem pozostaje w dużej mierze wyjątkowym aspektem praktyki strażników dharmy. Serkjem służy jako podarunek dla strażników Dharmy, jako prośba o szybką pomoc w usunięciu przeszkód, problemów i/lub w spełnieniu szczególnych zamiarów. Stąd podarowanie serkjem stało się popularne wśród współczesnych praktyków, którzy szukają pomocy.

Podarowanie serkjem polega na wlaniu napoju do naczynia, które jest umieszczone wewnątrz większego naczynia przypominającego miseczkę. „Złoty napój” zwykle jest to mocna, czarna herbata, alkohol, w niektórych rytuałach może to być np. mleko, które jest symbolem duchowego pokarmu. Podczas napełniania naczynia, napój wlewa się do punktu, w którym zaczyna się przelewać do dolnej misy. W buddyzmie symbolika wzbieranej cieczy jest bardzo pomyślna, ponieważ reprezentuje obfity przepływ dobrych wrażeń, dóbr materialnych i pomyślnych warunków, które sprzyjają własnej praktyce dharmy. Zwykle, jako serkjem podarowuje się czarną herbatę, ponieważ w dawnych czasach, uznawano ją za cenny napój. Złotoczerwona barwa czarnej herbaty dobrze wyraża znaczenie serkjem jako podarunku dla strażników. Ze względu na swoją barwę, czarną herbatę nazywa się „herbatą mahakali”. Według niektórych wyjaśnień podarowana czarna herbata powinna być gorąca jako wyraz bezpośredniej prośby do strażników dharmy o szybką pomoc. Ciepło herbaty jest symbolem szybkości. Alkohol (jakiegokolwiek rodzaju) jest uważany za gniewną substancję. Alkohol reprezentuje tantryczne urzeczywistnienia i jest podarowany strażnikom dharmy jako bezpośrednia prośba o pokonanie wszelkich przeszkód, które utrudniają realizację duchowych zamiarów i szybkie doprowadzenie do pojawienia się pomyślnych warunków. Aby uczynić podarowanie serkjem bardziej kompletnym, często do naczynia wypełnionego mocną czarną herbatą dodaje się różne ziarna zbóż i nasiona roślin strączkowych. Ofiarowanie najlepszych ziaren zbóż, wybornego jedzenia i napojów przynosi nieskończenie wiele dobrych wrażeń. W osobnym naczyniu należy przygotować mieszankę różnych ziaren zbóż i nasion roślin strączkowych – przynajmniej 5 rodzajów np. ryż, jęczmień, owies, soczewica, sezam. Każde z nich coś symbolizuje. Można też w większym naczyniu położyć np. herbatniki itp.

Do naczynia serkjem wkładamy odrobinę mieszaniny ziaren i wlewamy czarną herbatę lub alkohol.

Naczynie serkjem może być wykonane z dowolnego materiału, takiego jak złoto, srebro, miedź, mosiądz. Uważa się, że przedmioty rytualne wykonane ze szlachetnych materiałów są bardzo pomyślne, zwłaszcza dla świeckich praktykujących, którzy chcą pomnożyć pozytywne właściwości jak dwa nagromadzenia i wzmocnić związki ze strażnikami dharmy. Kiedy podarowujemy serkjem opiekunom dharmy nie robimy tego, aby ugasić ich pragnienie, lub dlatego, że oni tego potrzebują. Strażnicy dharmy nie potrzebują jakichkolwiek ofiar itp. To my potrzebujemy rozwijać szczodrość, brak przywiązania itp. W ten sposób pomnażamy dwa nagromadzenia – dobrych wrażeń i zrozumienia – i wzmacniamy związki ze strażnikami dharmy. Możemy szybko uzyskać ich pomoc i błogosławieństwo. Ale nie robimy tego na światowym poziomie, tj. nie składamy ofiar w celu zjednania sobie, przebłagania czy np. zaspokojenia jakiegoś bóstwa.

opracowanie: Paweł Włodarczyk

Kryształy w praktyce Wadżrajany

Kryształy zawsze fascynowały ludzkość. W dużej mierze zawdzięczają to swojej trwałości i kolorystyce. Częściowo tym, co nas przyciąga w kryształach jest piękno i tajemniczość ich struktury, które pobudzają wyobraźnię i ciekawość ludzką.

Kryształ górski 

Kryształ górski skt. sphatika tyb. man szel jest naturalnie występującym rodzajem minerału, który odzwierciedla światło księżyca. Jest przezroczysty i twardy, trochę przypomina szkło. Kryształom górskim przypisuje się wiele niezwykłych właściwości np. uzdrawiania, ochrony przed szkodliwymi wpływami itd. Podczas przekazu Dzogcien lub Mahamudry, kryształ górski służy jako symbol wprowadzający ucznia w doświadczenie doskonałej przejrzystości natury umysłu.

Wielu uważa, że zastosowanie kryształów górskich jest ograniczone do New Age. W rzeczywistości zastosowanie kryształów górskich do uzdrawiania, rytuałów i medytacji ma znacznie dłuższą i bardziej złożoną historię (zarówno w buddyjskim, jak i zachodnim kontekście ezoterycznym) niż „kryształowy biznes” New Age. Wielu indyjskich joginów czy tybetańskich ngakpów wykorzystywało kryształy górskie, jako rodzaj przedmiotu rytualnego np. jako pomoc w nauczaniu mahamudry lub dzogcien, do uzdrawiania, czy np. jako obiekt wspierający medytację. Kryształy górskie mają również silne powiązanie z praktyką snów w tradycji tybetańskiej. Niektóre przedmioty rytualne wykonane są z kryształu górskiego np. stawiane na ołtarzu kryształowe stupy, male z kryształu, czy np. kryształowe phurby.   

Stupa wykonana z kryształu gróskiego

Kryształ górski występuje też jako przedmiot ofiarny np. w praktyce Kangła Białego Opiekuna tyb. Gynkar. Kryształy górskie można spotkać w ikonografii buddyjskiej np. Biała Tara nosi wiele ozdób z kryształu górskiego - symbol aktywności uspokajającej. Pałace niektórych aspektów buddhy wykonane są z kryształu, który wyraża ich świeżość, przejrzystość, jasność.

Kryształowa Phurba skt. Kila dosł. gwóźdź, kolec

W szkole Karma Kagju kryształ górski jest jednym z przedmiotów rytualnych jakie umieszcza się na ołtarzu. Jest to symbol urzeczywistnienia mahamudry. Przykładem zastosowania kryształu górskiego jako obiektu wspierającego medytację jest mala z kryształu. Uważa się, że taka mala pomaga rozwinąć aktywność uspokajającą, czyli zdolność uśmierzania chorób fizycznych i umysłowych, różnych zaburzeń umysłu, uśmierzania konfliktów itd.  

mala z kryształu górskiego

Używanie mali z kryształu górskiego korzystnie wpływa na nasze ciało i umysł, wzmacnia działanie mantr itd.

Kryształy górskie - mają chłodną naturę, dlatego są bardzo pomocne w przypadku gorączki, czy stanów zapalnych. W przypadku dolegliwości mających chłodną naturę, można podgrzać kryształ, a następnie zastosować go jako rodzaj gorącego kompresu na chorych i bolesnych miejscach. Istnieją również wizualizacje, takie jak np. w ramach praktyki jogi snu, gdzie medytuje się na własne ciało jako kryształ górski, a także oczy przykryte kryształami.

Tybetańscy jogini tyb. ngakpa wykorzystywali kryształy górskie i rozwijali/odkrywali nowe sposoby wykorzystania ich jako element rytuału, medytacji i medycyny.  

Na przykład Czagdud Tulku przekazał swoim zachodnim uczniom praktykę z kryształami górskimi związaną z Czerwoną Tarą. 

Nóż drigug - dynamiczna mądrość

Zakrzywiony nóż tyb. drigug skt. kartrika jest znanym przedmiotem rytualnym trzymanym w prawej(zazwyczaj) dłoni wielu groźnych i półgórnych aspektów buddhy. Jego symbolika nawiązuje do przecinania, przenikania, czyli wglądu. Jest dynamicznym i pełnym mocy symbolem pierwotnej mądrości, która ma moc przedarcia się przez najsilniejsze splamienia umysłu. Ukazuje wolność od wszelkich splamień i zaciemnień. Aby podkreślić pewną szczególną właściwość niektóre aspekty Buddhy wznoszą ku niebu drigug. Inne trzymają drigug skierowany ku ziemi, albo trzymają go przy ośrodku serca…  

Zakrzywiony nóż drigug skt. kartrika, jest wzorowany na indyjskim rzeźniczym nożu, używanym do wyprawiania skór zwierzęcych. Ostry hak służył do bardziej delikatnych czynności wyprawiania skóry itp.

W ikonografii tantrycznej występują dwa rodzaje driguga:

1. Nóż w kształcie półksiężyca. Podobny tasak w kształcie półksiężyca jest stosowany w orientalnej kuchni do siekania np. mięsa, warzyw itp.

2.   Zakrzywiony nóż zakończony hakiem, tzw. nóż dakiń.

Istnieją dwa sposoby interpretowania znaczenia dwóch rodzajów driguga: 

1.  Zakrzywiony nóż z hakiem jest symbolem żeńskich aspektów buddhy tzw. nóż dakiń. 

zakrzywiony nóż z hakiem tzw. nóż dakiń

Nóż w kształcie półksiężyca jest symbolem męskich aspektów buddhy np. Mahakala Bernagcien.

zakrzywiony nóż w kształcie półksiężyca

2.  Aspekty buddhy związane z praktyką matczynych tantr posiadają zakrzywiony nóż z hakiem. Nóż w kształcie półksiężyca jest symbolem aspektów buddhy związanych z ojcowskim tantrami.

W obu przypadkach jego esowate ostrze wykonane z jest z meteorytowego żelaza, które wychodzi z ust makary. Uchwyt utworzony jest z pięcioramiennej półwadżry.

Drigug składa się z trzech elementów:

1.  Zakrzywione ostrze z hakiem zrobione z meteorytowego żelaza. Dlatego na thangkach przedstawiane jest w kolorze niebieskim. Ostrze symbolizuje przenikliwy wgląd. Ostra krawędź ostrza, które przecina wszystko na dwie części symbolizuje przecięcie się przez dwa rodzaje zasłon lub zaciemnień umysłu  skt. awarana;. tyb. sgrib ba:

•  Grubsze emocjonalne zaciemnienia umysłu skt. klesiawarana;. tyb. ngon mongs sgrib pa, pycha, gniew, zazdrość, pożądanie, głupota.

•    Subtelne zaciemnienia niewiedzy skt. dźnejawarana;. tyb. szes bja'i sgrib pa.

Oczyszczenie tych dwóch zaciemnień jest równoznaczne z osiągnięciem stanu Buddhy.

2. Mityczny potwór tyb. ciusin skt. makara – wodny demon, z jego ust wychodzi ostrze driguga. Ciusin symbolizuje wielką moc, z którą nic nie może się równać.     

3. Rękojeść w formie półwadżry, utworzonej przez cztery szprychy złączone u końca biegnące wokół szprychy centralnej, która jest symbolem niezniszczalności.

Mudra złożonych dłoni

mudra złożonych dłoni

W buddyzmie, złożone dłonie tworzą Andżali mudrę tyb. thai mo sbjar ba phjag rgja lub Samputandżali mudra, czyli mudrę modlitwy i otwartości.

Mudra złożonych dłoni jest jedną z najważniejszych mudr stosowanych w buddyjskiej praktyce. Ułożenie w ten sposób dłoni przynosi wiele korzyści m.in. zwiększa naszą koncentrację, harmonizuje, wzmacnia ośrodek serca skt. dharmaczakra. Przede wszystkim należy zrozumieć, że gest złożonych dłoni jest rodzajem ekspresji ciała i umysłu, poprzez który możemy wyrazić naszą wdzięczność i zaufanie.

Sposób wykonania

Dłonie złączone, palce wyprostowane, ale pomiędzy dłońmi jest nieco wolnej przestrzeni, tak, że kształtem przypominają one pączek lotosu. Kciuki lekko zgięte do środka. Dłonie powinny przybrać formę pąku lotosu, który jeszcze się nie rozwinął, ale zrobi to już za chwilę. W ten sposób ułożone dłonie trzymamy na poziomie ośrodka serca.

Symbolika mudry złożonych dłoni

Mówi się, że już samo złożenie dłoni w geście skt. andżali przed Trzema Klejnotami przynosi dziesięć pożytków. Uzyska się:

1.         Ładną twarz

2.         Dobrą cerę

3.         Posłuch u innych

4.         Wpływ na współtowarzyszy

5.         Sympatię bogów i ludzi

6.         Towarzystwo świętych istot

7.         Dobre zdrowie

8.         Majątek

9.         Wyższe odrodzenie

10.       Wyzwolenie

W sutrach wymienia się wiele rodzajów tego typu pożytków.

Na poziomie tantr podaje się wewnętrzną symbolikę tej mudry.

•  Kształt dłoni symbolizuje foremne kaje – sambhogakaję i nirmanakaję.

•  Otwarta przestrzeń pomiędzy dłońmi symbolizuje dharmakaję.

• Prawa ręka symbolizuje metody skt. upaja, lewa ręka symbolizuje zrozumienie skt. pradźnia. Łącząc metody i zrozumienie, tworzymy pomyślny związek tych dwóch elementów, który wspiera bodhicittę tak, aby pojawiła się tam, gdzie się jeszcze nie pojawiła, aby nie osłabła tam, gdzie już się pojawiła, lecz stale wzrastała i rozwijała się nieustannie dzięki jedności metod i zrozumienia.

• Pięć palców prawej dłoni symbolizuje pięć podstawowych wiatrów energii, pięć palców lewej dłoni reprezentuje pięć dodatkowych wiatrów energii.

• Kiedy składamy dłonie przed czakrą serca symbolizuje to gromadzenie dziesięciu wiatrów energii w kanale centralnym skt. avadhuti tyb. tsa uma.

• Pięć palców prawej dłoni symbolizuje pięć zmysłów, pięć palców lewej dłoni symbolizuje pięć obiektów zmysłów.

·  Złączenie dłoni przed czakrą serca symbolizuje oczyszczenie pięciu zmysłów i związanych z nimi pięć obiektów.

• Prawa dłoń reprezentuje iluzoryczne ciało, lewa dłoń jasne światło. Złączenie dłoni na poziomie czakry serca symbolizuje zjednoczenie iluzorycznego ciała i jasnego światła. To przypomina nam również o nierozdzielności błogości i pustości, prawdziwej naturze naszego umysłu.

Pamiętanie o tej symbolice podczas wykonywania mudry złożonych dłoni ułatwi nam w przyszłości urzeczywistnienie wszystkich właściwości reprezentowanych przez tą mudrę. Wykonujemy nie tylko fizyczny gest, ale również pamiętamy o jego symbolicznym znaczeniu o iluzorycznym ciele i jasnym świetle, o oczyszczonych i zjednoczonych pięciu zmysłach i ich obiektach, o zjednoczeniu pięciu podstawowych i pięciu dodatkowych wiatrach energii. Istnieje wiele wyjaśnień związanych z tą mudrą.

Podsumowanie

W praktyce wadżrajany uzyskanie błogosławieństwa zależy od trzech czynników: Mantra, Mudra i Samadhi. Gdy powtarzamy mantry wykonujemy też mudry. Jednak trzeba też posiadać właściwą koncentrację, tj. Samadhi (stan głębokiego medytacyjnego wchłonięcia). Inny powód stosowania mudr dotyczy rezultatu. Przez Samadhi urzeczywistnia się dharmakaję, dzięki mantrze sambhogakaję, dzięki mudrom nirmanakaję...