Praktyka Niungne

Na podstawie wykładu Tengi Rinpocze i Khenpo Khartara Rinpocze.

Praktyka Niungne jest bardzo głęboka i przynosi wiele pożytku i jeżeli oddaje się jej w pełni, doprowadza ona aż do Przebudzenia. Przekaz Niungne pochodzi z nieprzerwanej linii rozpoczętej w czasach wielkiej mniszki Gelongmy Palmo z Indii. Dzięki nieustannemu podtrzymywaniu tej linii przekazu można go dziś udzielać wszystkim zainteresowanym. Otrzymanie przekazu i wskazań zaczerpniętych z tej nieprzerwanej linii jest bardzo pożyteczne, bo dzięki temu praktyka jest wykonywana poprawnie i daje oczekiwane efekty.

Gelongma Palmo

Trochę historii

W Indiach żyła pewna księżniczka Lakmin Karcien, słynna z urody w całym królestwie. Wszyscy w kraju kochali ją i szanowali. Gdy miała około dwudziestu lat, zachorowała na trąd. Ci sami ludzie, którzy wcześniej okazywali jej tyle miłości i szacunku, nagle zaczęli omijać ją z daleka. Okazało się, że nie cenili jej wewnętrznego piękna, a tylko wygląd. Dlatego też zdecydowała się opuścić pałac i żyć samotnie. Została mniszką. Z powodu cierpienia(zachorowała na trąd), które przeżyła, wyrzekła się wszystkich światowych aktywności, poświęciła wyłącznie medytacji i rozwinęła głębokie oddanie dla Czenrezika. Pomimo wszystkiego, co ją spotkało nie uskarżała się na innych i skupiła się wyłącznie na oczyszczeniu własnej negatywnej karmy i na wewnętrznym rozwoju. Pewnego dnia ukazał się jej Czenrezik w swej tysiąc ramiennej formie. 
Otrzymała wówczas wszystkie wskazówki do praktyki Niungne, którą zaczęła od razu pilnie wykonywać. Dzięki tej praktyce została całkowicie uzdrowiona. Praktyka Niungne skutecznie oczyszcza wcześniejsze negatywne działania – możemy ją dzisiaj stosować dzięki owej wielkiej jogini, w pełni wyświęconej mniszce o imieniu Gelongma Palmo (skt. Bhikszuni Lakszmi lub Bhikszuni Śrimati).

tysiącramienna forma Awalokiteśwary

Niungne

Niungne jest postnym odosobnieniem medytacyjnym poświęconym praktyce Tysiącramiennego Awalokiteśwary. Medytuje się w czterech sesjach, w sumie około dziesięć godzin dziennie. Pierwszego dnia zjada się tylko jeden, ściśle wegetariański posiłek, a drugiego dnia nie wolno jeść ani pić absolutnie niczego. Obowiązuje również całkowity zakaz mówienia za wyjątkiem recytacji tekstu praktyki niungne, powtarzania mantr itp.

Przez cały czas dwudniowego odosobnienia obowiązuje ścisłe przestrzeganie ośmiu ślubowań:

1. Nie zabijać.

2. Nie kraść.

3. Nie kłamać.

4. Celibat.

5. Zakaz picia alkoholu, zażywania narkotyków, palenia papierosów.

6. Nie upiększać ciała (makijaż, perfumy, naszyjniki, kolczyki itp.), w tym zakaz śpiewania, grania muzyki, tańczenia i innych rozrywek.

7. Nie jeść o niewłaściwej porze.

8. Nie zajmować wywyższonych miejsc.

Medytacja 

W ośrodkach Karma Kagju na Zachodzie zwykle korzystamy z tekstu medytacji niungne zatytułowanego:

"Postna praktyka jedenastogłowego Czenrezika zwana Wszechprzenikająca Pomyślność"

Jest to skrócona wersja medytacji niungne przeznaczona dla świeckich praktykujących, którzy często nie mają możliwości przeprowadzenia rozbudowanej praktyki niungne. Tekst ułożył Taszi Yzercien.

Niungne jest praktyką jidama tysiącramiennego Awalokiteśwary z tradycji krija tantr pozwalającą w krótkim czasie oczyścić wiele negatywnej karmy. W medytacjach Krija tantry wyróżnia się "zwykły" i "szczególny rodzaj medytacji".
"Zwykła" medytacja polega na wyobrażaniu sobie aspektu buddhy w przestrzeni przed sobą,  ofiarowuje mu rożne dary, recytuje pochwały, powtarza mantry itd.
"Szczególny rodzaj medytacji" np. w omawianej tutaj medytacji niungne, polega na wyobrażaniu siebie jako jidama i tego samego jidama przed sobą, przy czym jidam przed nami jest "ważniejszy". Pozostałe części medytacji są takie same jak w "zwykłej" medytacji krija tantry.
Praktyka medytacji tysiącramiennego Awalokiteśwary  zawiera m.in. schronienie i wzbudzenie bodhicitty, składanie ślubowań sodziong, wyobrażanie tysiącramiennego Awalokiteśwary, powtarzanie różnych mantr i dharani, praktykę mudr, praktykę pokłonów. 

W tej praktyce medytacji rozbudowana jest ta część, w której składa się liczne ofiary takie jak: osiem zewnętrznych ofiar, podarowanie mandali, podarowanie torm. Ciałem wykonuje się mudry symbolizujące różne dary, mową powtarzamy mantry opisujące ofiary, umysłem wyobraża się niezliczone dary. To jest po to, żeby pokonać przywiązanie do zewnętrznych zjawisk, rozwinąć szczodrość i pomnożyć dwa nagromadzenia, tj. dobre wrażenia i zrozumienie. 

Medytację kończymy rozpuszczeniem jidama, spoczywamy w medytacji na naturę umysłu, dedykacja dobrych wrażeń.

Pożytki z praktyki Niungne
Pożytki płynące z praktyki Niungne są niezmierzone, ponieważ  opierając się na bodhicittcie każdy może wykonywać tę praktykę z motywacją wyzwolenia wszystkich istot, a zarazem czerpać z niej osobiste korzyści. Niezliczone pochwały pożytków płynących z tej praktyki można znaleźć w komentarzach do tej praktyki. 
Powiedziane jest, że czyste przepraktykowanie jednego niungne zamyka bramy do odrodzenia w niższych światach, a czyste ukończenie ośmiu niungne prowadzi do odrodzenia w czystej krainie Dełacien.

Praktyka ta wymaga bardzo dużego wysiłku i wielu wyrzeczeń. Jeśli uda nam się wytrzymać całe dwa dni i dwie noce, to możemy powiedzieć, że skompletowaliśmy jedno niungne.
Mówi się, że jest to tak skuteczne, jak trzy miesiące innych praktyk oczyszczających. Na przykład Lama Jeszie powiedział, że Niungne jest idealną praktyką dla Zachodu, i to jest rzeczywiście bardzo popularna forma medytacji wadżrajany na zachodzie, ze względu na jej natychmiastowe rezultaty! Jest niezwykle skuteczna dla uzdrowienia choroby, oczyszczenia przeszkód, negatywnej karmy, i otwiera serce na współczucie.
Matka mojego nauczyciela Tseczu Rinpocze wykonała w swoim życiu dwa tysiące Niungne. Zmarła mając dziewięćdziesiąt siedem lat. Do ostatnich dni chodziła o własnych siłach i odrosły jej nowe, malutkie, białe zęby. Rozwinęła wielkie współczucie i często pielęgnowała chorych na trąd, ale sama nigdy się nie zaraziła.
Praktyka Njene

Dla tych, którzy z powodu np. choroby albo podeszłego wieku nie mogą wykonać pełnej praktyki niungne, istnieje możliwość praktykowania jej skróconej formy zwanej tyb. Njene.

Njene oznacza przyjęcie na 24 godziny ośmiu ślubowań, tych samych, co w pierwszym dniu niungne. tak samo jemy do południa i to jedynie wegetariański posiłek, natomiast pić wolno przez cały dzień. W ciągu takiego dnia dobrze jest wykonywać dowolna praktykę 1000 ramiennego Czenrezika, ale jeśli ktoś nie jest w stanie tego robić, wówczas można robić praktykę dowolnego aspektu Czenrezika np. czteroramiennej formy lub po prostu wykonywać swoją indywidualną praktykę.

Krótka historia mniszki Gelongmy Palmo pierwszego dzierżyciela linii przekazu praktyki niungne

Na podstawie nauk udzielnych przez Tengę Rinpocze i Khenpo Khartara Rinpocze.

mniszka Gelongma Palmo

Gelongma Palmo urodziła się jako księżniczka Budjany w Indiach. Była bardzo inteligentna, dobrze wykształcona i niezwykle piękna. Jej wyjątkowa uroda sprawiła, że wszyscy książęta prosili ją o rękę. Przez wiele lat jej ojciec bał się zdecydować, który kandydat będzie najlepszy. Był świadomy, że gdy podejmie decyzje, pozostałych adoratorów wypełni zazdrość i stanie się źródłem licznych kłopotów. Pewnego dnia Gelongma Palmo powiedziana ojcu, że postanowiła przyjąć pełne święcenia mnisie i w związku z tym nie musi martwić się o jej zamążpójście. Oświadczyła, iż czyni to nie tylko po to, żeby zmniejszyć jego cierpienie, ale też z potrzeby zebrania zasługi dla siebie, ojca i całej rodziny. Ojciec był zachwycony. Jako mniszka Gelongma Palmo wykonywała bardzo wytrwale i z wielkim oddaniem praktykę Czenrezika. Ze względu na negatywną karmę nagromadzoną w przeszłości rozwinęła się jednak u niej nieuleczalny trąd. Zwykle ludzie, u których stwierdzono taką chorobę, byli izolowania a nawet paleni żywcem, ale ze względu na to, że była córką króla, wyrażono zgodę na pozostawienie jej przy życiu w lepiance z dala od siedzib ludzkich. Natychmiast po przenosinach do lepianki Gelongma Palmo zaczęła doświadczać silnych bólów psychicznych i fizycznych. Pewnej nocy śniła, że ojciec powiedział jej, iż jeżeli będzie nadal robiła praktykę Czenrezika, posiądzie wielkie siddhi. Pomimo stałego nieznośnego bólu, rozpoczęła praktykę i kontynuowała ją dzień po dniu. Całymi dniami powtarzała „OM MANI PEME HUNG”, a wieczorami wykonywała całą praktykę Czenrezika. Potem śniła, że emanacja Mandziuśriego nakazuje jej udać się do specjalnego świętego miejsca i tam praktykować. 

Mandziuśri

Powiedział on, że jeśli będzie tam praktykować Czenrezika, to w ciągu 5 lat urzeczywistni w sobie nierozdzielność z Tarą. W tym czasie ręce Gelongmy Palmo zupełnie zgniły od trądu, a całe jej ciało pokryły wrzody. Mimo to zdecydowana była udać się przez dziki, nieprzebyty las do wskazanego miejsca praktyki. Dotarła tam w końcu i pierwszą rzeczą, którą zobaczyła, był promienny, piękny posag Czenrezika. Złożyła wtedy ślubowanie, że nie opuści tego miejsca dopóty, dopóki nie osiągnie Przebudzenia. Została tam i z ogromnym oddaniem wykonywała praktykę Niungne. Stopniowo jej umysł stawał się coraz mocniejszy i niezwykle spokojny. Jej rany zagoiły się a ręce odrosły. Była zdolna poskramiać wszystkie przeszkadzające duchy starające się odciągnąć ją od praktyki. Mogła nawet pokonać Wielkiego Nagę i przekonać go do tego, aby w przyszłości został opiekunem jej praktyki. W wieku 27 lat, w czwartym miesiącu, pierwszym dniu tybetańskiego kalendarza księżycowego, Gelongma Palmo była zdolna ujrzeć manifestację Tary. 

Tara

Tara udzieliła jej mocy stania się wcieleniem wszystkich Buddów trzech czasów i przysparzania dobra wszystkim istotom praktyką Niungne. Od tej pory Gelongma Palmo była na pierwszym bhumi Bodhisattwy. W ciągu siedmiu dni osiągnęła ósme bhumi i mogła widzieć wcielenie Czenrezika, który powiedział jej, że będzie przynosiła pożytek i będzie przewodnikiem niezliczonych istot. Siedem dni później ujrzała tysiącramiennego Czenrezika. Ciało Czenrezika było jak świetlista tęcza zawierająca wszystkie tantry dziesięciu kierunków i trzech czasów. Widząc świetlistą formę Czenrezika, skarżyła się: „Dlaczego minęło aż tyle czasu, zanim Cię zobaczyłam?” Czenrezik odpowiedział, że zawsze był tutaj, nieoddzielony od niej, ale ze względu na jej liczne zaciemnienia nie mogła go widzieć. Ponieważ Gelongma Palmo osiągnęła dziesiąty poziom Bodhisattwy, w utrzymywaniu swych ślubowań nie potrzebowała więcej oparcia w dyscyplinie etycznej. Porzuciła mnisie szaty i zaczęła nauczać w stylu tantrycznej jogini. Bardzo szybko zyskała złą opinię i była ostro krytykowana za porzucenie ślubów. Gelongma Palmo nie nauczała ludzi praktyki Czenrezika dopóty, dopóki nie zaufają w to, że była urzeczywistnioną istotą. Zdecydowała, że ludzie muszą przekonać się, że nie porzuciła ślubów. Wzięła udział w tradycyjnym święcie, w którym ludzie bawili się pod posagiem Czenrezika. Odcięła własną głowę, okrążyła w locie posag i wracając, umieściła głowę z powrotem na szyi. Od tej pory ludzie uwierzyli, że była prawdziwym mistrzem, zdolnym nauczać praktyki Czenrezika.