Thangka do medytacji Guru Rinpocze Kynciok Cidy:
sobota, 1 października 2022
środa, 30 grudnia 2020
Praktyka Riło Sangczie - niezbędnik jogina, cz.III
![]() |
| Thangkę można zakupić na stronie: www.zamstore.com |
Thagka przedstawia Guru Rinpocze pojawiającego się
jako potężny widjadhara Pema Thytreng Tsal. W takiej formie jest wyobrażany podczas praktyki Riło Sangczie.
Pema Thytreng Tsal skt. Padmakapalamalin to sekretne imię Guru Rinpocze. Mówi się, że kiedy ktoś wzywa go tym imieniem, Guru Rinpocze nie może się powstrzymać, i reaguje niezwykle szybko. Działa ono jako sekretny środek komunikacji pomiędzy uczniem a mistrzem i jest używane w celu, aby pierwotna wiedza tego mistrza zaczęła funkcjonować. Imię Pema Thytreng Tsal znaczy: "Lotos noszący girlandę z czaszek".
- Pema - lotos, tu: Guru Rinpocze
- Thy - kapala
- Threng - mala(girlanda, wieniec)
- Tsal - używać
Guru Rinpocze stał się znany jako Pema Thytreng Tsal po tym, jak wstał nietknięty ze stosu, na którym mieszkańcy Oddijany próbowali spalić go żywcem wraz z jego partnerką. Przekształcił ogień w jezioro i został znaleziony siedzącego w kwiecie lotosu pośrodku jeziora, noszącego girlandę z ludzkich czaszek, symbolizującą jego aktywność wyzwalania wszystkich istot z samsary.
opracowanie: Paweł Włodarczyk
źródło:
ustne objaśnienia Lamy Tenpa do praktyki riło sangczie, ustne objaśnienia Thranku Rinpocze do sadhany Buddy Medycyny, komentarz do praktyki riło sangczie "Delikatny deszcz pożytku i radości".
piątek, 15 maja 2020
Mantra błogosławienia mali
![]() |
| sylaba nasienna DHI |
sobota, 18 kwietnia 2020
Lama Tenpa Dargje "O praktyce ngakpów"
buddysty. Kiedyś zwołał on wielki tłum i powiedział, że jeżeli urzędnicy czy inni praktykujący dharmę będą w stanie zrobić to samo, co on, wtedy on zacznie się zachowywać tak jak oni. Jeżeli będą mieli te same osiągnięcia. Wyzwał ich na pojedynek.
piątek, 3 kwietnia 2020
Cztery grady, które niszczą medytację
- Pierwszy to
przemieszczanie się. Od gongu do gongu, w trakcie sesji, nie powinniśmy
nigdzie chodzić. Do toalety trzeba iść przed sesją. Jeść i pić też trzeba
między sesjami. Jeżeli podczas sesji będziemy chodzić do WC, jeść czy pić
albo chodzić odwiedzać innych medytujących, będzie to jak grad, który
niszczy owoce medytacji. Jeśli
chcemy mieć dobrą sesję medytacyjną, nie chodźmy(w tym czasie) nigdzie, bo to zrujnuje
całą sesję.
- Drugi grad to
przeprowadzki i zmiany – tak faktyczne, jak w myśli. Chodzi tu o zmianę
miejsca, ale też o zmianę lamy, praktyki, myślenie, że jeśli zmienimy te
rzeczy, to pójdzie nam lepiej.
- Trzeci grad to
gadulstwo, szczególnie przerywanie powtarzania mantr, czy recytacji tekstu praktyki zwykłą mową. Zawsze są tematy do rozmów – o tym, co robiliśmy przedtem, co
będziemy robili później, możemy obgadywać innych itp.
- Czwarty grad to
zapominanie o nietrwałości(?). Wszystkie złożone zjawiska są nietrwałe.
To, co jest zbudowane, musi się rozpaść. Jeśli pamiętamy o tym raz na
miesiąc, to już całkiem dobrze. Trzeba medytować na nietrwałość, jednak w
sposób inteligentny. Nie myśleć, oj, wszyscy umrą, ja też umrę, trudno,
takie jest życie. Nawet gdybyśmy tak myśleli dzień i noc, to nam w niczym
nie pomoże.
Opracował: Paweł Włodarczyk
poniedziałek, 23 marca 2020
Praktyka Riło Sang Cie - niezbędnik jogina, cz.II
sobota, 21 marca 2020
Parnasiawari "bogini odziana w liście"

piątek, 20 marca 2020
Lama Tenpa - Jak chronić swoją siłę życiową tyb. La
![]() |
| turkus |
opracowanie: Paweł Włodarczyk
poniedziałek, 16 marca 2020
Maitripa "O praktyce Białego Mahakali"
![]() |
| Biały Mahakala tyb. Gynkar dosł. Biały Opiekun |
wtorek, 31 grudnia 2019
III Tenga Rinpocze "Integrowanie praktyki Dharmy z codziennym życiem"
Praktykujemy sekretną mantrę. Są dwa sposoby wykonywania powtarzania(mantr): podczas regularnej, codziennej praktyki bądź w odosobnieniu. Niektórzy mają tę drugą sposobność, potrafiąc zebrać wszystkie konieczne po temu warunki. Większość nie ma jednak takich możliwości z uwagi na pracę, rodzinę, takie czy inne zobowiązania. Trudno im więc wygospodarować czas na medytację w odosobnieniu. Będąc w takiej sytuacji, możemy znaleźć możliwość praktyki w łączeniu jej z pracą. Jak łączyć praktykę Dharmy z codziennymi aktywnościami? Cokolwiek robicie ciałem, mową i umysłem, w istocie rzeczy najważniejsze jest wasze nastawienie. O ile obudziliście wcześniej postawę bodhicitty, każda czynność ciała, mowy i umysłu stanie się aktywnością Dharmy. Nawet jeśli zajęcie wydaje się światowe, postawa bodhicitty uczyni zeń praktykę Dharmy. Jeżeli jednak kierujecie się pobudkami negatywnymi, życząc innym źle albo poddając się pysze czy zazdrości, nawet prawe działania ciała, mowy i umysłu nie przyniosą wielkiego pożytku. Rzeczą najistotniejszą jest więc wasza postawa. W jaki sposób łączyć swoje poczynania z bodhicittą? Budząc się rano, powinniście natychmiast pomyśleć: „oby każda rzecz, jaką robię, przynosiła pożytek wszystkim istotom”. Modląc się z taką intencją, budzicie bodhicittę. Jeśli to uczynicie, będzie ona ciągle towarzyszyła waszym działaniom. Jedząc posiłek, nie musimy recytować modlitw. Wystarczy pomyśleć, że nasza strawa jest ofiarą – tsok, ganaczakrą – dla Guru i Trzech Klejnotów. Dzięki takiej intencji to, co jemy, staje się darem oraz metodą gromadzenia dobrych wrażeń. Pracując lub udając się gdzieś, pieszo czy środkiem lokomocji, możemy praktykować medytację siamatha albo spocząć w stanie nierozproszenia. Zmieni się to wtedy w praktykę medytacji w podróży, w drodze. Od czasu do czasu możecie przypomnieć sobie o swoim Jidamie, obudzić jego świadomość. Nie ma znaczenia, jakie to „bóstwo”. Myślicie po prostu, że wasze ciało naprawdę jest Jidamem, budząc w ten sposób dumę bóstwa. To specjalna metoda, pozwalająca na otrzymanie błogosławieństwa jego ciała, mowy i umysłu. „Czasem wspomnisz swego Guru – powiedział Milarepa Gampopie – i jeśli pomyślisz wtedy, że siedzę na twojej głowie, i będziesz się do mnie modlił, zawsze będę ponad twoją głową”. Dotyczy to również nas wszystkich, niezależnie od tego, kto jest naszym Guru, kogo darzymy wiarą i zaufaniem. Ilekroć go wspomnimy i pomyślimy, że siedzi nad naszą głową – naprawdę tam będzie. Guru Rinpocze powiada: „Padmasambhawa zasiada nad głową każdego, kogokolwiek, kto akurat modli się doń z wiarą i przekonaniem”. Mówił to również Budda. W pracy miewamy czasem problemy z ludźmi. Zdarza się to wszystkim, niezależnie od tego, z kim pracujemy, choćby i buddystami. Rozumiejąc pożytki z praktykowania cierpliwości i znając skutki złości, na przykład odrodzenie w światach piekielnych, powinniśmy poświęcić się takiej praktyce, kiedy ktoś się na nas denerwuje. Nie należy angażować ciała w przepychanki ani mowy w kłótnie, tylko wykazać się cierpliwością. Powiedziano, że nie ma próby większej i praktyki trudniejszej niż cierpliwość. Jeśli uda się nam choćby raz, nie ma lepszej praktyki. Ćwicząc się w cierpliwości, oczyszczamy zaciemnienia i negatywności umysłu. Za sprawą osiągnięcia w niej z czasem stabilności wzrośnie nasza bodhicitta. Praktyka ta przynosi więc wiele korzyści. Wieczorem, po zakończeniu pracy i powrocie do domu, zdarza się nam oglądać różne rzeczy dla rozrywki. Jeśli rozumiemy coś z praktyki Dharmy, nie musi się to z nią kłócić. W przeciwnym razie pogrążymy się po prostu w rozproszeniu. Możemy przecież robić to w zgodzie z Dharmą. Powiedzmy, że patrzymy na różne postaci. Budda nauczał, że wszelkie przejawienia zjawisk są jak sen, jak iluzja. Zwykle tego nie dostrzegamy, ale możemy się o tym przekonać, na przykład oglądając program rozrywkowy. Zrozumieć, że wszystkie uwarunkowane zjawiska tego świata są – zgodnie z wyjaśnieniami Budda – jak sen, jak iluzja. Z doświadczenia wiemy, że dotyczy to każdego z tych obrazków, co może pomóc przezwyciężyć nasze lgnięcie do postrzegania względnych zjawisk jako istniejących realnie. Budda nauczał, że wszystkie rzeczy są podobne do iluzji, że uwarunkowane zjawiska nie istnieją realnie – i opatrywał to przykładami. Choćby magika biegłego w sztuce magii i umiejącego nadać małym przedmiotom, kamykowi czy drewienku kształt człowieka, dzikiego zwierzęcia bądź czegoś innego, przez co publika sądzi, iż rzeczywiście widzi ludzi albo jakieś stworzenia, jakby istniały one i funkcjonowały naprawdę. Nam również zdaje się tak na pierwszy rzut oka, jeśli jednak zbadamy ich ostateczną naturę, dostrzeżemy, że faktycznie nie istnieją w takiej postaci. Zobaczymy to także we wszystkich oglądanych filmach i programach telewizyjnych. Jeżeli będziemy myśleć, że niczym sen i iluzja są także nasz dobytek, dom, ubranie, kosztowności, najbliższa okolica – pomoże to naszej praktyce. Niektórzy nie lubią przecież oglądać telewizji. Wspaniale, o wiele lepsza jest bowiem praktyka guru jogi, siamathy czy jidama. Przed zaśnięciem należy podsumować dzień. Jeżeli udało się wam praktykować cierpliwość, stronić od negatywności, budzić postawę bodhicitty, powinniście się z tego cieszyć i dedykować zasługę pożytkowi wszystkich istot. Jeżeli jednak okaże się, że nie byliście cierpliwi i nie praktykowaliście w drodze siamathy, winniście czuć skruchę i żal, myśląc: „jutro tak nie postąpię” i postanawiając działać w zgodzie z Dharmą. Zasypiając, wyobrażajcie sobie, że w waszym sercu jest ośmiopłatkowy lotos, na którym zasiada mała postać czy to waszego Guru, czy Jidama. Promieniuje ona światłem, które wypełnia wasze ciało, pokój, całe mieszkanie. W tym stanie zaśnijcie. Jeśli się wam uda, będzie to z pożytkiem dla przyszłej praktyki świetlistości.
niedziela, 15 grudnia 2019
Naropa " O praktyce Czteroramiennego Mahakali i Śri Dewi"
![]() |
| mahasiddha Naropa |
(na podstawie wykładu Namse Rinpocze)
niedziela, 8 grudnia 2019
medytacja Czarnego Mańdziuśri "niszczyciela chorób i przeszkód"
sobota, 9 listopada 2019
O niszczeniu wrogów
środa, 30 października 2019
Rang-bab – "kluczowa instrukcja"
![]() |
| Khjungpo Naldzior |
Dlatego we wszystkich praktykach tradycji pochodzącej od dakiń(Nigumy i Sukhasiddhi), tj. Szangpa Kagju, podstawowa instrukcja brzmi: „rozluźnij się”. Niektórzy mówią np.: „kiedy robię sadhanę Mahakali, staję się nerwowy i napięty”. Wydaje się, jakby myśleli, że to sadhana Mahakali(lub inna medytacja)czyni ich nerwowymi i napiętymi. To nie do tego służy praktyka i to nie jest problem praktyki, to nie jest cel praktyki. To jest problem osoby, która nie robi praktyki w poprawny sposób. Zamiast robić praktykę w sposób zrelaksowany i uważny, za bardzo się napinają, silnie koncentrując się na wizualizacji itp., i tak wytwarzają ten problem. Tak więc powinniśmy się także uczyć, jak się relaksować jednocześnie będąc uważnym. Niektórzy nauczyciele mówią, że relaksacja nie jest praktyką; że jest to strata naszego cennego czasu. To prawda, o ile nie jesteśmy uważni. Nie ma nic dobrego w relaksowaniu się i byciu rozproszonym. Powinniśmy się uczyć, jak się relaksować ze świadomością, z uważnością, szczególnie, kiedy robimy jakikolwiek rodzaj medytacji. Nawet, jeśli są rozbudowane wizualizacje, powinniśmy się uczyć, jak je robić bez napinania się; inaczej nie będziemy mieli żadnego pożytku z praktyki.
poniedziałek, 28 października 2019
Tenga Rinpocze "O praktyce Mahakali Bernagcien"
sobota, 26 października 2019
XIV Karmapa, Thekciok Dordże "Życzenia podarowania światła"
wtorek, 14 maja 2019
To był błąd
![]() |
| XVI Karmapa podczas abhiszeki("inicjacji") Wadżrakilai |
Khenpo Karthar Rinpocze:
źródło:
Khenpo Karthar Rinpocze
(komentarz do Górskiej Dharmy, tom 2)
wtorek, 16 kwietnia 2019
Jeśli...
![]() |
| Mahakala Dordże Bernagcien |
wtorek, 12 marca 2019
Żółty Dzambala - pomnażacz wszystkiego, co pożyteczne...
![]() |
| Żółty Dzambala |
sobota, 12 stycznia 2019
Nagpopa "cztery ważne cechy składanych ofiar"
- Bez wątpliwości. Bądź wolny od wątpliwości, że składane ofiary są nieodpowiednie dla bóstwa. Bądź pewny, że ofiary są najwyższej jakości i sprawią radość bóstwom i ich orszakowi.
- Ofiarowuj bez oczekiwań. Składaj ofiary bez lęku, że coś stracimy i
nadziei na uzyskanie jakiś sansarycznych korzyści.
- Składaj ofiary wolny od zwykłej percepcji i koncepcji.
- Ofiarowuj substancje będące w naturze jednością szczęśliwości i pustości, ale przejawiające się w kształcie różnych ofiar. Ofiary nie powinny być splamione niewiedzą. Składane w ten sposób ofiary sprawiają, że w granicach pola dobrych wrażeń wzrasta doświadczenie szczęśliwości i pustości. Bóstwa ofiarne, również są w naturze szczęśliwością i pustością. One przynoszą ofiarowane substancje.



















