Budda Słońce

W Tybecie był kiedyś człowiek, który nie był w stanie praktykować procesu stwarzania, fazy osiągania doskonałości, w ogóle niczego nie rozumiał, był dość tępy, przygłupi, nic do niego nie trafiało, nie był w stanie nauczyć się na pamięć ani jednej sylaby, bo wszystko mu się mieszało i myliło. Jego nauczyciel znalazł sposób: kazał u myśleć, że słońce wschodzące i zachodzące to jest Budda Amitabha i modlić się do słońca z przekonaniem, że to budda. Człowiek ten o poranku i wieczorem robił pokłony i modlił się do słońca, wierząc, że to budda. Po paru latach tego rodzaju praktyki, przy czym robił to absolutnie szczerze, z całkowitą ufnością, nie miał ani cienia wątpliwości, po paru latach praktyki zobaczył całą mandalę Buddy Amitabhy wraz z partnerką, z orszakiem, wszystko urzeczywistnił, ujrzał naturę swojego umysłu, swoją własną twarz i został widjadharą (tyb. rigdzin), joginem, który urzeczywistnił naturę umysłu.

Trzy straszne przysięgi Dordże Drolo

                                                Guru Dordże Drolo - groźna manifestacja Guru Padmasambhawy                                                                                                                                                                 

Jest to niezwykle afirmacyjna metoda rozwijania pozytywnego nastawienia do każdej sytuacji, dokładnie takiej jaką jest.

COKOLWIEK SIĘ WYDARZA - NIECH SIĘ WYDARZA!

W JAKIMKOLWIEK KIERUNKU ZMIERZA - NIECH TAM ZMIERZA!

NIE MA ŻADNEGO CELU!

Włosy Sangje Njentonpy

Anegdota   związana   z   dwoma   dzierżycielami   linii   Szangpa Kagyu*,   Sangje   Njentonpą   i   Sangje  Tenpą, ukazuje nam moc jogi snu.

Zdarzyło się, że obaj przebywali   w   różnych   pomieszczeniach   [w   tym   samym   miejscu] odosobnienia. Pewnej nocy Sangje Tenpa „schwytał” swój sen i postanowił udać się na spotkanie ze swoim mistrzem Sangje Njentonpą. Kiedy znalazł się w obecności swojego nauczyciela, postanowił zwizualizować go w groźnej formie bodhisattwy Wadżrapani. Przekształcił swojego mistrza w gigantycznego Wadżrapani wielkości góry z włosami sterczącymi prosto do góry jak płomienie. Na końcu   każdego   włosa   umieścił   pełną   i   szczegółową   mandalę   różnych aspektów buddy: Czakrasamwary, Guhjasamadży, Hewadżry i innych. W końcu stworzył [w umyśle] ogromną ilość zewnętrznych, wewnętrznych i sekretnych ofiar, które podarował swemu mistrzowi, obecnemu w postaci Wadżrapaniego, ozdobionego tą wielością form Buddy. Nie tylko poczuł wielką radość z tej gry umysłu, ale nagromadził nieskończoną zasługę i doświadczył potężnego oczyszczenia. Następnego dnia, kiedy odwiedził Sangje Njentonpę, jego nauczyciel powiedział:— Jakiż ból musiałeś czuć zeszłej nocy z powodu mojego włosa.

  

* W Tybecie istniały dwie odrębne linie Kagyu, obie powstały niemal w tym samym czasie:

1. Marpa Kagyu, zapoczątkowana przez Marpę Tłumacza

2. Szangpa Kagyu założona przez mahasidhę Khjungpo Naldziora

Marpa i Khjungpo Naldzior mieli również wspólnych indyjskich nauczycieli np. Maitripę.